زخم‌های خروجی

سیگال نقش یک پلیس قانون‌شکن را بازی می‌کند که با یک تیم کامل از نیروهای ویژه روبرو می‌شود تا معاون رئیس‌جمهور را نجات دهد و سپس توسط افسر فرمانده خود توبیخ می‌شود ("تو دستورات را دنبال نمی‌کنی! غیرقابل کنترل هستی!") و به عنوان مجازات به سخت‌ترین منطقه شهر منتقل می‌شود. او حتی به وظیفه راهنمایی و رانندگی فرستاده می‌شود و توسط فرمانده زیبا به کلاس مدیریت خشم فرستاده می‌شود. اما به نوعی، هرجا که می‌رود، دردسر او را پیدا می‌کند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد موارد واقعی فساد پلیس و وسوسه‌هایی که به افرادی که جان خود را به خطر می‌اندازند با دستمزد کم و قدردانی اندک، صحبت کنند. همچنین ممکن است بخواهند در مورد نحوه تصمیم‌گیری در مورد افرادی که به آنها اعتماد می‌کنیم و اتفاقاتی که در صورت نقض این اعتماد رخ می‌دهد، و همچنین در مورد مدیریت خشم و نحوه عملکرد آن، گفتگو کنند.

این فیلم برای والدین دارای صحنه‌های خشونت‌آمیز و تصاویر صدمه‌دیدگی شدید است و حداقل یک شخصیت اصلی در آن کشته می‌شود. همچنین صحنه‌های اجباری از باشگاه شبانه با رقص‌های شهوانی و برهنه وجود دارد. شخصیت‌ها از الفاظ زشت استفاده می‌کنند و در موسیقی متن فیلم الفاظ زشت‌تر و توهین‌آمیزتری به کار رفته است. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب‌های فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

استیون سیگال در فیلم زخم خروج، در نقش یک پلیس درستکار در مقابل فساد ظاهر می‌شود. سیگال از زمان فیلم محاصره، مسن‌تر شده و اکنون بیشتر از اینکه بزند، می‌زند. فیلم تلاش می‌کند با حمایت زیادی از بازیگران با استعداد، به او کمک کند. رپر DMX حضور بسیار قوی در صفحه نمایش دارد، اگرچه وقتی مجبور است بیش از یک ده کلمه در یک زمان صحبت کند، متزلزل می‌شود. دیدن ایسایا واشینگتن همیشه لذت‌بخش است، که شایسته نقش اصلی در دور بعدی است. مایکل جای وایت حداکثر استفاده را از زمان کوتاهی که در صفحه نمایش دارد، می‌کند.تام آرنولد و آنتونی اندرسون (که به سرعت در حال تبدیل شدن به محبوب ترین همبازی چاق و خنده دار فیلم ها هستند) در اینجا برای ایجاد لحظات کمدی حضور دارند. دیالوگ های بداهه و خنده دار آن ها که در طول نمایش عنوان ها و نام ها در حال نمایش است، یکی از نقاط اوج فیلم است. نقطه ضعف فیلم قطعاً داستان آن است که دارای حفره های منطقی بزرگی است که به اندازه کافی بزرگ هستند تا سیغال، آرنولد و اندرسون از آن ها عبور کنند، و بعد از آن دیالوگ ها قرار دارند که تقریباً از یک دوجین فیلمنامه دیگر از این ژانر کپی و پیست شده اند. عنوان فیلم فقط یک عبارت تهدیدآمیز است که هیچ ارتباطی با داستان ندارد، و این موضوع دلیلی دیگر است بر این که هیچ کس واقعاً به این فیلم اهمیت نمی دهد.