«سلطان‌های مامبو»

«برادران کاستیلو، که به نام پادشاهان مامبو شناخته می‌شوند، با استعداد و پرشور، برای دستیابی به شهرت و ثروت، وطن خود کوبا را ترک می‌کنند و به شهر نیویورک می‌روند. نستور (آنتونیو باندراس) مردی آرام است که هنوز به یاد ماریا، زنی که در کوبا جا گذاشته، می‌سوزد. سزار (آرمند آسانته) مردی عصبی و جذاب است که در هر کجا که می‌رود، مرکز توجه است. این برادران در حالی که با شیاطین درون خود و همچنین با گانگسترهایی که بر کلاب‌های لاتین شهر حکومت می‌کنند، مبارزه می‌کنند، سخت کار می‌کنند، موسیقی پویا و پرتحرک خود را اجرا می‌کنند و در کشور جدیدشان هم شادی و هم غم را تجربه می‌نمایند.»

• «خانواده‌ها می‌توانند در مورد این صحبت کنند که چگونه عدم ارتباط و یا ارتباط نادرست برادران کاستیلو به رابطه‌شان آسیب رساند. موسیقی فیلم چگونه شخصیت برادران را منعکس می‌کرد؟ سازندگان فیلم با دقت ظاهری خاص را برای این فیلم خلق کردند. استفاده از رنگ‌های روشن، نورپردازی زنده و دکور اصیل دهه ۱۹۵۰ چگونه به ایجاد حس زمان، مکان و شخصیت کمک کرد؟»

والدین باید بدانند که چند صحنه صریح از روابط جنسی با برهنگی کامل وجود دارد و موارد دیگری با برهنگی جزئی. شخصیت‌ها در طول فیلم سیگار می‌کشند و الکل مصرف می‌کنند، و یکی از شخصیت‌ها در چند مورد به طور افراطی مشروب‌خواری می‌کند. یکی از برادران پرخاشگر قربانی یک شرور مسلح به چاقو است که در یک نمای نزدیک، گلویش را می‌برد و او را رها می‌کند. لحظات خشونت‌آمیز دیگر شامل تیراندازی در یک کلوپ شبانه و یک تصادف مرگبار با ماشین است. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

موسیقی روح‌نواز و پرشور است. تپش قلب فرهنگ لاتین در نیویورک دهه ۱۹۵۰ در هر صحنه‌ای از این فیلم رنگارنگ و زیبا با عکاسی و طراحی خیره‌کننده، نفوذ کرده است. با این حال، داستان آشنا است. هنرمندان بااستعداد اما خودویرانگر با رویاهای عظمت، روحیه شکننده خود را بر خود پیروز می‌کنند. و هیچ ظرافت و کنایه‌ای در این فیلم وجود ندارد، حتی زمانی که داستان آن را طلب می‌کند. در حالی که بanderas در اولین حضور آمریکایی خود درخشان ظاهر می‌شود، بازی Assante به همراه تعداد دیگری از بازیگران، واضح و اغراق‌آمیز است.«با این حال، این فیلم به دلیل موسیقی، رقص و تلاش صمیمانه‌اش برای بازآفرینی تصویری اصیل از فرهنگ کوبایی‌های مهاجر، دیدن دارد.»