ترافیک

در ترافیک، یک قاضی سخت‌گیر به عنوان ژنرال جدید رئیس‌جمهور در جنگ علیه مواد مخدر انتخاب می‌شود. افسران خط مقدم در مکزیک و آمریکا به دنبال توزیع‌کنندگان کوچک هستند و تلاش می‌کنند پرونده‌هایی علیه منابع مواد مخدر تشکیل دهند. یک زن ثروتمند که باردار فرزند دومش است، متوجه می‌شود که کسب‌وکارهای قانونی شوهرش فقط پوششی برای واردات واقعی اوست - کوکائین. و دختر نوجوان قاضی معتاد به هروئین می‌شود.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد مواد مخدر صحبت کنند، هم دیدگاه‌های خودشان در مورد مصرف مواد مخدر و هم تاثیری که تجارت مواد مخدر بر جامعه و کشور دارد. آیا این فیلم باعث شد در مورد نقش مواد مخدر غیرقانونی در زندگی اطرافیان‌مان فکر کنیم؟ وقتی قاضی از کارمندان ایده‌های جدید می‌خواهد، پاسخ سکوت است. فرد بعدی که قرار است مسئولیت مبارزه با مواد مخدر را بر عهده بگیرد، چه کاری باید انجام دهد؟
• تاثیر خشونت در این فیلم چیست؟ آیا این خشونت‌ها پیام فیلم را تقویت می‌کنند یا صرفاً برای جلب توجه هستند؟

والدین باید بدانند که سوء مصرف مواد مخدر، قاچاق مواد مخدر و جنگ آمریکا با مواد مخدر، موضوعات اصلی فیلم ترافیک هستند. این فیلم در حالی که مصرف مواد مخدر را محکوم می‌کند، صحنه‌هایی از مصرف مواد مخدر و خشونت مرتبط با آن را به صورت گرافیکی نشان می‌دهد. شاید تکان دهنده‌ترین بخش فیلم، صحنه‌هایی از مهمانی‌های بعد از مدرسه نوجوانان در خانه‌های بدون والدین، مصرف ماری جوانا، الکل، قرص و (در نهایت) هروئین باشد. یکی از نوجوانان دچار اوردوز شده و تنفسش متوقف می‌شود. دو شخصیت جوان در نهایت به تزریق هروئین روی می‌آورند و همه اینها به صورت گرافیکی در فیلم نشان داده می‌شود. علاوه بر صحنه‌های جنسی آزاردهنده، صحنه‌های متعددی از خشونت شدید و خونین وجود دارد: تیراندازی از فاصله نزدیک، شکنجه، قتل به سبک اعدام، تهدید یک زن باردار توسط یک مرد ترسناک به قتل فرزند خردسالش و موارد مشابه. فیلم ترافیک بسیار تاثیرگذار است و ممکن است مصرف مواد مخدر را برای نوجوانان جذاب جلوه دهد؛ بنابراین در صورت تماشای این فیلم توسط فرزندان، بهتر است همراه با آنها تماشا کنید. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

استیون سودربرگ کارگردان به‌خوبی این داستان‌ها را در مسیر درست حفظ می‌کند، با رفت و برگشت بین آن‌ها تا زمینه و تضاد را برای یکدیگر فراهم کنند، و با استفاده از پالت‌های رنگی متفاوت برای متمایز کردن آن‌ها. همچنین برخی دیالوگ‌های خوب وجود دارد. اما علی‌رغم بازیگران درجه یک، داستان‌ها هرگز ارتباط برقرار نمی‌کنند یا روشنگر نیستند.به طور کلی، این حرکت بی‌روح و کمی کلیشه‌ای به نظر می‌رسد، تقریباً مثل یکی از آن قسمت‌های قدیمی سریال Dragnet درباره خطرات مواد مخدر. فیلمنامه شخصیت‌ها را مانند مهره‌های شطرنج جابجا می‌کند. قرار دادن این همه داستان در زمان کوتاه نیاز به بسیاری از میانبرهای روایی مانند تصادفات و کلیشه‌ها دارد. شخصیت کاترین زتا جونز سریع‌تر از آنچه بتوانید بگویید "مایکل کورلئونه" از معصوم و بی‌گناه به فرمانروایی و خشونت تغییر می‌کند. صحنه‌های فردی دارای تنش و برخی از اجراها خوب هستند (به ویژه بنیسیو دل تورو و دان چیدل به عنوان پلیس)، اما تاثیر کلی آن کمرنگ است.