تا زمانی که صداهای انسانی ما را بیدار کنند

تیل صداهای انسانی ما را بیدار می‌کند، حول سم فرانکس (لیندلی جوینر) می‌چرخد، پسر مردی که هیچ گرمی یا محبتی به او نشان نمی‌دهد. سم مطمئن نیست که با احساساتش در زندگی چه کند. اما نمی‌تواند از پاسخ دادن به سیلوی (بروک هارمن) خودداری کند. او نزدیک‌ترین دوست سم است و به شیوه‌های مختلف به‌خوبی با هم ارتباط برقرار می‌کنند. وقتی برای اولین بار سم را ملاقات می‌کنیم، او بزرگسالی است که به کلاس دانشجویان روان‌پزشکی درباره نحوه و چرایی مسدود کردن خاطرات توسط افراد صحبت می‌کند. مرگ پدرش او را مجبور می‌کند به جایی که بزرگ شده برگردد، جایی که به نظر می‌رسد خاطرات سرکوب‌شده خودش در انتظارش هستند، به همراه زنی مرموز به نام روبی (هلنا بونهام کارتر) که با مشکلات حافظه خودش دست و پنجه نرم می‌کند و حتی مطمئن نیست که کیست. سم او را به‌طور مختصر در قطار ملاقات می‌کند و بعد می‌بیند که او تلاش می‌کند خودش را غرق کند. سم او را نجات می‌دهد، بعد او را به خانه‌ای که با پدرش به اشتراک می‌گذاشت می‌برد تا به او کمک کند به یاد بیاورد که کیست. اما جرقه‌های خاطرات به نظر می‌رسد به از دست دادن ویرانگری برمی‌گردند که سم خودش مایل به به‌یادآوردن آن نیست.

• خانواده‌ها می‌توانند دربارهٔ تمایل به سرکوب احساساتمان برای محافظت از خودمان در برابر آسیب صحبت کنند. چه چیزی برای سم تغییر خواهد کرد و چرا؟

والدین باید بدانند که این فیلم شامل مرگ بسیار غم‌انگیزی است و برخی موضوعات ناراحت‌کننده را به تصویر می‌کشد. شخصیت‌ها در فیلم الکل مصرف می‌کنند. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

متاسفانه کسی در ارتباط با این فیلم نبود که تفاوت را بداند. دو نوع مخاطب از این فیلم لذت خواهند برد: اول کسانی که تحت تاثیر صحنه‌های فلش‌بک از عشق اول بین دو نوجوان جذاب و باهوش ۱۵ ساله قرار می‌گیرند و حاضرند صحنه‌های مبهم و تاریک روزهای حال حاضر را تحمل کنند که نشان می‌دهد چگونه اتفاقات گذشته همچنان ما را درگیر خود می‌کنند. دوم کسانی که علاقه‌مند به فهمیدن این موضوع هستند که چرا یک فیلمنامه برنده جایزه همیشه یک فیلم خوب نمی‌سازد، به خصوص اگر اجازه دهید نویسنده فیلمنامه آن را کارگردانی کند. متاسفانه این فیلم کار نمی‌کند، چون صحنه‌های فلش‌بک به طور استثنایی خوب مدیریت شده‌اند، با حضور بازیگران تازه‌کار جوینر و هارمن.داستان جاه‌طلبانه و تأثیرگذار است. آیا روبی واقعی است؟ آیا سیلوی هم واقعی است؟ اما داستان کمی دست و پا چلفتی هم هست، به‌خصوص با شخصیت‌هایی مثل پدر سیلوی، که انگار تابلو زده «من اینجا هستم تا خرد زمینی را نمایندگی کنم» و در انتقال دیالوگ‌ها هم دست و پا چلفتی است. پایان‌بندی هم هم خیلی افشاگرانه است و هم خیلی مبهم. و فیلم اشتباه بزرگی می‌کند که نقش سم در این تراژدی را بررسی نمی‌کند و اینکه این نقش چطور بر واکنش او تأثیر می‌گذارد.