بدی

در فیلم بدی، آدام، دانشجوی سفیدپوست دانشگاه برکلی (با بازی کالوم ورتی)، وارد دنیای پررقابت رپ بتل در اوکلند می‌شود. او در حال تحقیق برای پایان‌نامه خود در مورد تکامل کلمه «ان» در رپ است و به‌طور شگفت‌انگیزی رپر افسانه‌ای محلی، بهن گریمم (جکی لانگ) را برای کمک به خود جذب کرده است. اما آدام یک توریست نیست؛ اگرچه محافظه‌کار و کتاب‌خوان است، اما باهوش و چابک‌فکر است و به‌طور ناگهانی ممکن است سرنوشت خود را به‌عنوان یک رپر بتل پیدا کند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد حد و مرزهای توهین‌های رپرهای بتل با هم صحبت کنند. آنها همدیگر را مسخره می‌کنند، به خانواده‌های هم، ظاهر، نژاد، جنسیت، گرایش جنسی و ضعف‌های هم توهین می‌کنند -- هر چیزی که بتوانند. آیا این کار درست است؟ چرا بله یا خیر؟
• در فیلم دربدی، نژادپرستی و تبعیض جنسی همه‌جا دیده می‌شود، اما چند شخصیت درگیر، این نگرش‌ها را پس از خارج شدن از رقابت رد می‌کنند. آیا این امر تاثیر شنیدن سخنان تند آنها را تغییر می‌دهد؟
• آیا با اصطلاح «استفاده ابزاری از فرهنگ» آشنا هستید؟ این موضوع در اینجا چگونه مطرح می‌شود؟ آیا همیشه انتقاد معتبری است؟ اغلب اوقات؟ گاهی اوقات؟ هرگز؟

والدین باید بدانند که بدیِد یک درام کمدی است که توسط امینم تهیه شده و در مورد یک دانش آموز سفیدپوست (کالم ورتی) در برکلی است که وارد دنیای رپ زیرزمینی در اوکلند می‌شود. این فیلم به وحشیانه‌ترین شکل به انواع کلیشه‌ها حمله می‌کند، از جمله کلیشه‌های نژادی، جنسی، اجتماعی و فرهنگی. این فیلم از رفتن به مکان‌های ناراحت‌کننده هراسی ندارد. انتظار می‌رود در سراسر فیلم از زبان بسیار قوی و تصویری استفاده شود، از جمله کلمات فحش، کلمات رکیک، کلمه نژادپرستانه و خیلی بیشتر. صحنه‌ای کوتاه از رابطه جنسی شامل سینه‌های برهنه است، چند عمل خشونت‌آمیز جزئی وجود دارد (همراه با نمایش اسلحه)، و شخصیت‌ها در طول فیلم سیگار می‌کشند و الکل می‌نوشند. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

این درام کمدی تولید شده توسط امینم، یک شلیک فوق‌العاده از بی‌ادبی و بی‌احترامی است که بی‌رحمانه هر هدفی را در تیررس خود قرار می‌دهد. اغلب بسیار خنده‌دار است، و «بدی» به سادگی اهمیتی به انتظارات بینندگان از این ژانر نمی‌دهد؛ واقعاً اهمیتی نمی‌دهد که شما در مورد نگرش‌ها، زبان و حتی شخصیت‌های آن چه فکری می‌کنید. بینندگان را به برخی از جنبه‌های زشت فرهنگ رپ (نژادپرستی، زن‌ستیزی، همجنس‌گراهراسی و غیره) فرو می‌برد، و سپس آب سردی بر کالبدشکافی متکبرانه همان موضوع توسط افراد نخبه می‌پاشد. سپس بارها و بارها «فیلمنامه را برعکس می‌کند» تا به وحشیانه‌ترین شکل ممکن تقریباً همه را مسخره کند. انواع کلیشه‌ها به شدت مورد حمله قرار می‌گیرند، معمولاً در ابیات پر زرق و برق و فشرده. اما فیلمنامه - نوشته الکس لارسن، رپر واقعی - فقط در مورد درگیری‌های پرحرف و تمسخر کنوانسیون‌های اجتماعی که بخشی از رپ نبرد هستند، نیست؛ بلکه در مورد تمسخر کنوانسیون‌های سینمایی نیز هست. غیرقابل پیش‌بینی و بی‌باک است. قوس داستانی فیلم مانند یک خانه وحشت از «ستاره‌ای متولد می‌شود» است، اگر شخصیت لیدی گاگا ابزاری برای این کار بود. ممکن است در مورد تأثیرات احساسی بالقوه یک نبرد رپ تردید کنید، اما فیلم به‌طور موثری به سمت نقطه عطف درگیری پیش می‌رود، به طوری که واقعاً پرتنش و دردناک است.با این حال، برنده پنهان تمام این مبارزات ممکن است جودی کوک، مدیر انتخاب بازیگر باشد، که تقریباً هرگز در جمع‌آوری گروهی از تیراندازان ناشناس اشتباه نمی‌کند. شونیکوا شاندای، والتر پرز و جاناتان پارک به عنوان دوستان رپر آدام، هر کدام به یادماندنی هستند. بیت رپر دیزاستر به عنوان یک شخصیت شرور حضور ترسناکی دارد. ورتی در نقش یک کتاب‌خوان که با پرورش استعداد پنهان قبلی خود در مورد انتقاد از دیگران رشد می‌کند، عالی است. اما تاثیرگذارترین نقش توسط لانگ در نقش مربی آدام ایفا می‌شود، که راز زشت او انسانیت اوست. لانگ در نقش یک تفنگدار قدیمی غرب وحشی ظاهر می‌شود که همه چیز را دیده و می‌داند که گرفتن جان دیگران می‌تواند شما را آزار دهد؛ او حضوری قدرتمند دارد. بدی یکی از بهترین فیلم‌های رپ از زمان 8 مایل است.