بارنی تامسون

بارنی تامسون (رابرت کارلایل) آرایشگر است، آرایشگری که خیلی هم ماهر نیست و بیشتر عمرش را در همان آرایشگاه گلاسکو کار کرده است. وقتی متوجه می‌شود قرار است شغلش را از دست بدهد، شوکه می‌شود. بارنی که بسیار آشفته است با مدیر آرایشگاه درگیر می‌شود و در نتیجه، رئیسش به طور غیرمنتظره‌ای می‌میرد. در همین حال، پلیس محلی با قاتلی سریالی و مرموز درگیر است که قربانیانش را تکه‌تکه می‌کند و اعضای بدن را در سراسر شهر رها می‌کند. وقتی تامسون به مادرش، سمولینا (اما تامپسون) روی می‌آورد تا از او کمک بگیرد، ناگهان هر دو به مظنونان این کمدی سیاه تبدیل می‌شوند که اولین تجربه کارگردانی کارلایل است.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد نقش خشونت در بارنی تامسون صحبت کنند. لحن کمدی چگونه بر احساسات شما تاثیر می‌گذارد؟ تاثیر خشونت رسانه‌ای بر کودکان چیست؟
• چه چیزی لازم است تا یک کمدی درباره یک قاتل زنجیره‌ای بسازیم؟ چگونه این فیلم در مقایسه با کمدی‌های سیاه دیگر است که خنده را از موضوعات سنگین بیرون می‌کشند؟
• درباره رابطه بارنی با مادرش چه فکر می‌کنید؟ آیا او یک والد خوب است؟ فیلم چه نظری در مورد نقشی که والدین می‌توانند در زندگی فرزندان بزرگسال خود داشته باشند، دارد؟
• اما تامپسون تقریبا هم سن رابرت کارلایل است اما در اینجا نقش مادر او را بازی می‌کند. در مورد این نوع انتخاب بازیگران چه فکر می‌کنید؟

والدین باید بدانند بارنی تامسون یک کمدی سیاه است که تلاش می‌کند تا راز یک قاتل زنجیره‌ای را با داستانی درباره یک آرایشگر بدشانس و بیکار (با بازی رابرت کارلایل) که مادری سلطه‌گر (با بازی اما تامپسون) دارد، ترکیب کند. انتظار چند مرگ روی پرده را داشته باشید که به خودی خود خیلی خشن نیستند، اما همچنین تعداد زیادی از اعضای بدن قطعه قطعه شده به نمایش گذاشته می‌شوند (از جمله اندام تناسلی مرد). برخی از شخصیت‌ها سیگار می‌کشند و تقریبا همه شخصیت‌ها به طور مداوم فحش می‌دهند (اغلب از کلمات فحش و کلمات رکیک استفاده می‌کنند). از طرف دیگر، در پایان، شخصیت اصلی به باورهایش وفادار می‌ماند و سعی می‌کند کار درست را انجام دهد. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

ساختن یک کمدی سیاه مثل این چالش‌برانگیزه، فیلمی که نیاز به حرکت در مرز بین شوکه‌کنندگی و خنداندن داره و کارلایل به این مرز نزدیک میشه. بارنی تامسون شخصیت کمی افسرده‌ایه: میانسال، در آستانه از دست دادن شغلش، مجرد، بی‌هدف و تنها کسی که می‌تونه بهش کمک کنه مادرشه (که خیلی هم مهربون نیست). بارنی تامسون فیلم کمی گیج‌کننده‌است، درست مثل اینکه تلاش می‌کنه تامسون رو به شخصیتی دوست‌داشتنی تبدیل کنه.قسمت‌های خنده‌داری هم دارد -- حتی وجود یک قاتل سریالی که دوست دارد اعضای بدن را به صورت تصادفی از طریق پست ارسال کند، فیلم را به سمت ژانر وحشت سوق نمی‌دهد -- اما ایراد اصلی این است که ما دلیل زیادی برای نگرانی در مورد اتفاقی که برای تامسون می‌افتد، نداریم. کارلایل در نقش یک مرد کاملاً غیر کاریزماتیک بازی خوبی ارائه می‌دهد، و تامپسون حتی بهتر از آن به عنوان یک مادر واقعاً ترسناک و ناخوشایند ظاهر می‌شود، اما بازی خوب آن‌ها فقط این را برجسته می‌کند که شخصیت‌های فیلم خیلی نمی‌توانند توجه ما را جلب کنند. (علاوه بر این، این واقعیت که تامپسون فقط دو سال از پسرش در فیلم بزرگ‌تر است، کمی حواس‌پرت‌کننده است!)