دختری مثل گریس

دختری مثل گریس داستان دختری ۱۷ ساله به نام گریس (ریان دستینی) را روایت می‌کند که مادر مجردش، لیزا (گارسل بووایس)، به نظر بیشتر به قرار ملاقات‌ها اهمیت می‌دهد تا نقش مادری. گریس که در یک شهر کوچک در ایالت می‌سی‌سی‌پی زندگی می‌کند، هنوز از خودکشی بهترین دوستش، آندرا (پیج هارد)، که مخاطبان در فلش‌بک‌ها با او آشنا می‌شوند، بهت‌زده است. گریس به سوی خواهر بزرگتر آندرا، شر (مگان گود)، جذب می‌شود. اما به همان اندازه که شر نسبت به گریس مهربان است، او همچنین دختر جوان‌تر را به دنیای پرخطر مردان و مواد مخدر معرفی می‌کند. در همین حال، در مدرسه، گریس باید با گروهی از دختران بدجنس به رهبری مری (راون سیمون) و بهترین دوست سابقش، جیسون (لیل رومئو)، که متوجه نمی‌شود چرا گریس حالا اینقدر دور است، روبه‌رو شود.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد میزان سوءمصرف مواد در فیلم «دختری مثل گریس» صحبت کنند. آیا این موضوع را زیبا جلوه داده‌اند؟ آیا پیامدهای واقع‌گرایانه‌ای دارد؟ چرا این موضوع مهم است؟
• چگونه روابط جنسی نوجوانان به تصویر کشیده می‌شود؟ آیا سالم است؟ آیا رفتار پرخطر گریس عواقبی دارد؟
• نقش خشونت در این فیلم چیست؟ آیا برای داستان گریس ضروری است؟
• فیلم به موضوع قلدری چگونه می‌پردازد؟ آیا به نظر واقع‌گرایانه می‌رسد؟
• آیا هیچ‌یک از شخصیت‌ها را به‌عنوان الگو در نظر می‌گیرید؟ چرا یا چرا نه؟

والدین باید بدانند که فیلم «دختری مثل گریس» یک درام تلخ و تکان‌دهنده در مورد دختری ۱۷ ساله است که به شیوه‌های گاهی ناسالم و خطرناک، در سوگ از دست دادن بهترین دوست خود است. این فیلم مانند فیلم‌های «پریشس» یا «پاریا» داستان دردناک بلوغ دختری است که به کمک نیاز دارد اما نمی‌داند چطور و از کجا آن را به دست بیاورد. بینندگان شاهد مصرف و سوء مصرف مواد مخدر توسط نوجوانان (نوشیدن الکل، سیگار کشیدن، مصرف مواد مخدر) و آزمایش‌های جنسی خواهند بود. دختری باکره بودن خود را از دست می‌دهد، و نوجوانان یکدیگر را می‌بوسند، و رابطه جنسی دارند (بدون برهنگی تصویری). دختری نوجوان توسط پسری که با او قرار می‌گذارد و دوستانش مورد تجاوز گروهی قرار می‌گیرد، و همچنین انواع دیگری از خشونت نیز وجود دارد، از جمله خشونت والدین نسبت به فرزندان، خشونت دوستان نسبت به یکدیگر، و صحنه‌ای که نوجوانی اسلحه را به سمت مهاجمان دوستش نشانه می‌رود. زبان فیلم اغلب تند و زننده است، هم از سوی بزرگسالان و هم نوجوانان (فحش‌های رکیک و توهین‌های جنسی)، و همچنین اشاره‌هایی به خودکشی، قلدری، و آزار و اذیت عاطفی و جسمی وجود دارد. با این حال، داستان فیلم موضوعات زیادی را برای بحث با نوجوانان بزرگ‌تر ارائه می‌دهد. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی «شب فیلم خانوادگی» ثبت‌نام کنید.

چند اجرای قابل قبول نمی‌تواند این داستان پر زرق و برق بلوغ را نجات دهد؛ بازیگرانش مناسب انتخاب نشده‌اند و بیش از حد تلاش می‌کنند تا مرزها را جابجا کنند در حالی که از نظر به یادماندنی یا مرتبط بودن واقعاً ناکام می‌ماند. مقدریت در نقش گریس بازی خوبی ارائه می‌دهد، کسی که هنوز در حال سوگواری و پردازش مرگ بهترین دوستش است. اما بوویس نقشش را تا حدی اغراق‌آمیز بازی می‌کند، و ریوین سیمون خیلی پیر است تا نقش یک دختر بد دبیرستانی را بازی کند. و گود، با اینکه بازیگر بااستعدادی است، به اندازه کافی پیر به نظر می‌رسد تا مادر مقدریت باشد، نه خواهر بزرگتر یک دوست.با دختری مثل گریس، کارگردان تای هاجز به وضوح امید داشت فیلمی به تاثیرگذاری سیزده یا پرشس بسازد، اما لحن، فیلمنامه و بازیگری به اندازه کافی هماهنگ نیستند تا به فیلم این دست از وزن و عمق را بدهند. بله، فیلم «تلخ» است و صحنه‌های ناراحت‌کننده‌ای دارد که والدین را به وحشت می‌اندازد، اما این‌ها چیزی نیست که یک داستان فوق‌العاده بلوغ را بسازد. حداقل، فیلم باید گفتگوهای زیادی را در مورد همه چیز از قلدری و خودآزاری تا مصرف مواد و بدرفتاری والدین به راه بیندازد.