فرشته تاریک

در سن 9 سالگی، مکس گوئرا (جسیکا آلبا)، یک ابرانسان دستکاری ژنتیکی، از یک مجتمع نظامی فرار می‌کند که تمام زندگی‌اش را در آنجا سپری کرده بود. ده سال بعد، مکس در سیاتل پسا-آخرالزمانی زندگی می‌کند و به عنوان پیک موتوری کار می‌کند. پس از ملاقات با لوگان کیل، روزنامه‌نگار سایبری، مکس با او شریک می‌شود تا در حالی که سعی در کشف هویت واقعی خود و "خواهر و برادران" خود دارد، با بی‌عدالتی‌ها مبارزه کند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت صحبت کنند. آیا مکس با استفاده از خشونت برای مبارزه با خشونت، بهتر از افرادی است که سعی در شکست آنها دارد؟ چرا یا چرا نه؟ آیا هدف وسیله را توجیه می‌کند؟
• چگونه این نمایش تنش یا حس ترس را ایجاد می‌کند؟ آیا استفاده از کودکان واکنش شما را به صحنه‌های پرتنش تغییر می‌دهد؟ آیا نگرانی‌های واقعی در مورد تروریسم این نمایش را قدرتمندتر می‌کند؟
• مجموعه‌های اکشن اغلب زنان را به‌عنوان موجوداتی ضعیف و ناتوان به تصویر می‌کشند، اما در سال‌های اخیر شاهد نمایش‌های زیادی بوده‌ایم که در آن شخصیت‌های زن به‌اندازه هر مردی قوی و توانمند هستند. نظر شما در مورد این تغییر چیست؟

والدین باید بدانند که این مجموعه علمی تخیلی تاریک حول محور یک ابرانسان دستکاری ژنتیکی می‌چرخد که با جرم و جنایت مبارزه می‌کند، اما در این روند بسیار خشن است. شخصیت اصلی به عنوان یک ماشین جنگی برتر پرورش یافته و بدون یک قطب‌نمای اخلاقی قوی بزرگ شده و اکنون تلاش می‌کند زندگی «خوبی» داشته باشد. با این حال، در حالی که با جرم و جنایت مبارزه می‌کند، خود نیز در آن مشارکت دارد - دزدی، دعوا، شلیک اسلحه و رشوه به مقامات. فلش‌بک‌های مکرر به دوران کودکی مکس در یک مجتمع نظامی، عنصری آزاردهنده به داستان اضافه می‌کند که ممکن است بینندگان حساس را ناراحت کند. همچنین انتظار برخی الفاظ قوی (مثل «احمق» و «دیوث») را داشته باشید.

جیمز کامرون، خالق سریال فرشته تاریکی، تصویری غنی از آینده‌ای نزدیک پسا-آخرالزمانی ارائه می‌دهد، جایی که جهان به خاطر بمب تروریستی به هرج و مرج کشیده شده است. شخصیت آلبا، مکس، که توسط عوامل مشکوک دولتی به صورت ژنتیکی تقویت شده تا به یک ماشین جنگی برتر تبدیل شود، در طول سریال رشد و توسعه واقعی را نشان می‌دهد و به یک دوست بهتر و فردی اخلاقی‌تر تبدیل می‌شود. با افشای اطلاعات بیشتر در مورد تقویت‌های مکس، بینندگان با پرتره‌ای غنی‌تر از شخصیت اصلی مواجه می‌شوند و دقیقاً یاد می‌گیرند که او چگونه و چرا اینگونه رفتار می‌کند. در حالی که این سریال قطعاً بخشی از مدرسه درام‌های تلویزیونی "دختران کیک‌بوکسور" (مانند سریال‌های جاسوسی و بافی قاتل خون‌آشام) است، اما جنبه حساس و درون‌نگر مکس نیز در طول سریال آشکار می‌شود.در حالی که گاهی دیالوگ‌ها کمی کسل‌کننده می‌شوند، به طور کلی سریال از فیلمنامه و بازیگری خوبی برخوردار است و آلبا به خوبی از عهده نقش خود برآمده است. دارک آنجل به هیچ وجه کامل نیست، اما تلویزیونی جذاب است که طرفداران نوجوان علمی-تخیلی از آن لذت خواهند برد. کودکان جوان‌تر، به ویژه آن‌هایی که به طور خاص در مورد تروریسم واقعی نگران هستند، ممکن است این سریال را آزاردهنده بیابند.