بن شوی با بن هافمن

بن شاو با بن هافمن، برنامه‌ای است با اجرای بن هافمن، کمدین معروف، که در آن او در موقعیت‌های مختلف و با مردم عادی در خیابان تعامل می‌کند. هر هفته هافمن هدفی را برای خود تعیین می‌کند، مثل خرید اسلحه یا تشکیل یک گروه موسیقی، و با خانواده، دوستان، متخصصان و غریبه‌های تصادفی که می‌توانند به او در رسیدن به هدفش کمک کنند یا راهنمایی بدهند، صحبت می‌کند. در میان این گفتگوها، مجموعه‌ای از نمایش‌های کمدی از جمله شوخی‌های عملی، آهنگ‌های رپ و انیمیشن‌های جذاب قرار دارد. گفتگو با افراد سرشناس مثل تاد بریجز و اعضای گروه‌های موسیقی مثل گانز اند روزز، جذابیت برنامه را دو چندان می‌کند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد طنز و شوخ‌طبعی صحبت کنند. چرا برخی افراد چیزهای خاص و/یا سبک‌های خاصی از کمدی را خنده‌دار می‌دانند، در حالی که دیگران نه؟ تفاوت طنز تند یا سیاه با کمدی صرفاً توهین‌آمیز در چیست؟ آیا فقط سلیقه است یا عوامل دیگری در شکل‌گیری ترجیحات ما دخیل هستند؟
• چه چیزهایی شما را می‌خنداند؟ آیا کتاب‌های خاصی وجود دارد؟ برنامه‌های تلویزیونی؟ آیا فیلمی هست که هر بار آن را تماشا می‌کنید، شما را به خنده می‌اندازد؟
• آیا هرگز مناسب است که برای خنداندن دیگران از کلیشه‌ها استفاده کنیم؟ چرا یا چرا نه؟ آیا برنامه‌های کمدی (حتی آن‌هایی که توهین‌آمیز هستند) می‌توانند روشی برای آموزش درس‌های زندگی باشند؟ چگونه؟

والدین باید بدانند که برنامه بن شو به طور عمده بر طنز و استریوتایپ‌های زننده و آگاهانه برای خنداندن مخاطب تکیه دارد. این برنامه شامل ارجاعات صریح به اعمال جنسی، ارجاعات فراوان به خشونت، برخی از آن‌ها شامل اسلحه، و نمایش‌هایی درباره قتل، مجازات اعدام و مصرف مواد مخدر است. زبان برنامه نیز تند و زننده است (واژه‌هایی مانند ass، crap، piss، bitch، f--k، s--t، c--t، c--k و واژه نژادپرستانه N-word).

بن شو شامل لحظات طنزآمیزی است که هافمن با دوستان، خانواده و حتی روانشناس خودش صحبت می‌کند تا به سوالاتی که در مورد زندگی دارد، پاسخ دهد. با این حال، بخش زیادی از این نمایش به صورت طرح‌های ظاهراً تصادفی در مورد تجربیات بد مصرف مواد، جوک‌های چاقی و حتی مجموعه‌هایی از تصاویر خبری عجیب و غریب تقسیم می‌شود. در حالی که این موضوع به کمدین کمک می‌کند تا توانایی‌هایش را نشان دهد، گاهی اوقات حواشی از یک داستان خنده‌دار منحرف می‌شوند.هوفمن با طنز خشکش جلب توجه می‌کند و برخی از مصاحبه‌هایش شامل لحظات خنده‌دار و غیرمنتظره‌ای است. اما بخش‌های دیگری از برنامه به خاطر تلاش‌های مداوم او برای مسخره کردن مردم (چه زنده و چه مرده) به قیمت آزارشان، بیشتر از اینکه خنده‌دار و جسورانه باشد، تکان‌دهنده و آزاردهنده است. نتیجه تجربه‌ای نامتوازن و گاهی آزاردهنده است که برخی از مردم آن را سخت می‌یابند تا بخندند.