شهر نقره‌ای

سیلور سیتی با تیتراژ ابتدایی که با آهنگ «هیل تو د چیف» همراه است شروع می‌شود، سپس یک نوشته در سراسر صفحه نمایش ظاهر می‌شود: «ریچارد پیلیگر به کلرادو اهمیت می‌دهد.» دوستانش او را «دیکی» صدا می‌کنند، این نامزد محافظه‌کار انتخابات (کریس کوپر) در حال فیلمبرداری یک آگهی تبلیغاتی با فیلمنامه‌ای است که او می‌گوید: «من همیشه به طبیعت پناه می‌برم تا مسائل ذهنم را مرتب کنم و از جهان درک بهتری داشته باشم.» اما فیلمبرداری متوقف می‌شود وقتی که قلاب ماهیگیری دیکی یک جسد را به دام می‌اندازد. چاک (ریچارد درایفس)، مدیر کمپین پیلیگر، کارآگاه دنی اوبراین (دنی هیوستون) را استخدام می‌کند تا بررسی کند که آیا یکی از سه دشمن احتمالی پیلیگر در این ماجرای جسد نقش داشته‌اند یا خیر. تحقیقات دنی او را به سمت یک متخصص ایمنی معدن می‌برد که شغلش توسط پیلیگر نابود شده (رالف وایت)، کارگران مهاجر غیرقانونی، خبرنگاران چپ‌گرا که پایگاه داده‌ای از شبکه ارتباطات بین سیاستمداران و مدیران ثروتمند را حفظ می‌کنند، و خواهر تلخ و عصبانی پیلیگر، زنی که بیش از حد به ماری‌جوانا و تیراندازی با کمان علاقه دارد، و همچنین دوست‌دختر سابق دنی (ماریا بلو)، خبرنگاری که اکنون با یک لابی‌گر نامزد است.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد دقت نمایش مسائل سیاسی مرتبط با مهاجرت، توسعه و نقش لابی‌گران بحث کنند. آنها همچنین می‌توانند در مورد روش‌هایی که شخصیت‌ها تلاش می‌کنند تا نحوه رسیدن اطلاعات به سیاستمداران، رسانه‌ها و عموم مردم را شکل دهند، صحبت کنند.

والدین باید بدانند که این فیلم حاوی مطالب بالغانه زیادی است، از جمله ارجاعات و موقعیت‌های جنسی صریح، الفاظ بسیار تند و خشونت. شخصیت‌ها در خطر هستند و برخی از آنها به شدت مجروح یا کشته می‌شوند. شخصیت‌ها الکل مصرف می‌کنند و سیگار و ماری‌جوانا می‌کشند. در حالی که برخی از شخصیت‌ها نژادپرستی را نشان می‌دهند، یکی از نقاط قوت فیلم روابط وفادارانه و محترمانه بین افراد نژادهای مختلف و نمایش صریح مسائل نژادی و طبقاتی است. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

فیلمی دربارهٔ یک نامزد سیاسی محافظه‌کار، ثروتمند و کم‌هوش به نام «پیلاگر» که در حین ساختن یک تبلیغ، جسدی را در انتهای قلاب ماهیگیری‌اش پیدا می‌کند، اصلاً به دنبال ظرافت نیست. آیا گفتم که ثروت خانواده با کود شروع شد؟ آیا لازم است در مورد ماهی‌های مرده در دریاچه به شما بگویم؟این قطعاً از کارهای ضعیف تر سایلس است، پر سر و صدا، شلوغ و حتی کمی احمقانه. اما هنوز قابل تماشاست، با بازی های زیبایی که اغراق آمیز نیستند. اگر سایلس در بینش سیاسی اش شکست خورده باشد، هنوز هم می داند چطور یک دوجین شخصیت خلق کند که تماشاگر بخواهد با آن ها وقت بگذراند و دیالوگ هایی که شنیدنشان لذت بخش است.