در روزهای گذشته

در گذشته، آنتونی رودریگز، بوکسور میان وزن (با بازی ویلیام دِمئو)، قهرمانی را به دست می‌آورد و با لری مرچنت، نویسنده ورزشی (در نقش خودش)، مصاحبه‌ای ترتیب می‌دهد. آنتونی داستان پدرش، مرد مست پورتوریکویی (با بازی مانی پرز)، و سرنوشت غم‌انگیز مادر عزیزش (با بازی آنابلا اسکورا) را تعریف می‌کند. او همچنین از بزرگ شدن در محله‌ای با تبهکاران محلی و نژاد مختلط می‌گوید؛ یکی از آن‌ها، انزو (با بازی مایکل مدسن)، به آنتونی علاقه‌مند می‌شود و از او مراقبت می‌کند، اما بهترین دوست آنتونی، متی (با بازی جو دونوفریو)، تاثیر بدی بر او می‌گذارد. آنتونی عاشق ماریا (با بازی شنن دهرتی) است، اما او با دومینیک (با بازی رانی مارمو)، مردی خشن و تبهکار، درگیر است. اگر آنتونی بتواند خود را برای مدت طولانی جمع و جور کند و مبارزه بزرگ را ببرد، شاید بتواند به چیزی دست یابد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در فیلم «Back in the Day» صحبت کنند. آیا این خشونت اغراق‌آمیز به نظر می‌رسد؟ چگونه به داستان کمک می‌کند؟ تاثیر خشونت در رسانه‌ها بر کودکان چیست؟
• آیا فکر می‌کنید شخصیت اصلی به خاطر تلاش سختش برای ساختن خودش قابل تحسین است؟ یا آیا ناکامی‌هایش او را کمتر قهرمانانه می‌کند؟
• چگونه این فیلم با موضوع رابطه جنسی برخورد می‌کند؟ نگرش شخصیت اصلی نسبت به رابطه جنسی چیست؟ چرا متی به‌طور مداوم در جستجوی رابطه جنسی است؟ چه میزان محتوای جنسی در رسانه‌ها برای کودکان مناسب است؟
• چگونه نوشیدن در این اثر به تصویر کشیده شده است؟ چرا شخصیت‌ها می‌نوشند؟ آیا برای لذت بردن است یا دلایل دیگر؟

والدین باید بدانند که فیلم «بازگشت به گذشته» یک درام بوکس است با زبان بسیار تند و خشن، شامل کلمات فحش و ناسزا و توهین‌های نژادی و جنسی. علاوه بر خشونت فراوان بوکس و خونریزی، صحنه‌های مبارزه خیابانی، ضرب و شتم با بات‌های بیس‌بال و تیراندازی و کشتن و زخم‌های خونی وجود دارد. پدری به صورت پسرش سیلی می‌زند، زنی توسط دوست‌پسرش مورد آزار قرار می‌گیرد (دور از تصویر) و زنی توسط یک ماشین تصادف می‌کند و کشته می‌شود (دور از تصویر). صحنه‌های بوسیدن و برهنگی (سینه و باسن) وجود دارد و شخصیت اصلی در رختخواب با دو زن نشان داده می‌شود. مردی مسن سعی می‌کند با ماساژ شانه به پسری نوجوان نزدیک شود. یکی از شخصیت‌های فرعی الکلی است و شخصیت‌ها اغلب در کلوپ‌ها و بارها مشروب می‌خورند و سیگار می‌کشند. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی «شب فیلم خانوادگی» ثبت‌نام کنید.

ویلیام دِمئو ستاره فیلم، همچنین نویسندگی و تهیه‌کنندگی این درام مشت‌زنی پرمعنا و صمیمی را بر عهده داشته است، اما با وجود بازیگران فوق‌العاده، فیلم طولانی، پرحرفی، آماتوری و به‌شدت دست و پا چلفتی است. در ابتدا، فیلم «بازگشت به روزهای گذشته» مبارزه نهایی را در ابتدای فیلم نشان می‌دهد و بقیه داستان را در فلش‌بک روایت می‌کند، بنابراین هیچ چیز هیجان‌انگیزی برای انتظار کشیدن وجود ندارد. و هر صحنه پرحرفی به‌طور کلی مشابه است، با شخصیت‌هایی که در جایی ظاهر می‌شوند، صحبت می‌کنند و سپس آنجا را ترک می‌کنند.بازیگرانی مثل مادسن و الک بالدوین موفق می‌شوند در میان دیالوگ‌های طولانی‌شان چیزهایی برای کار کردن پیدا کنند و با حفظ حرمت خودشان از آن بیرون بیایند. اما بازیگران کم‌تجربه‌تر هیچ شانسی ندارند. صحنه‌های مبارزه حتی هیجان‌انگیز هم نیستند و با برش‌های زیاد به هواداران کنار رینگ، بی‌مزه شده‌اند. بیشتر عناصر داستانی این سریال در جاهای دیگر و بهتر انجام شده‌اند، اما کارگردان، پل بورگسه، فیلم را به دو ساعت خسته‌کننده کشانده است، انگار که تکرار صرف می‌تواند به این پروژه خسته‌کننده مشت‌زنی، جان ببخشد.