ددوود

ددوود در اواخر دهه 1870 اتفاق می‌افتد، درست بعد از کشف طلا در بلک هیلز در منطقه‌ای که اکنون داکوتای جنوبی است. ماجراجویان ناامید به ددوود هجوم آوردند -- بیشترشان در تلاش برای بازسازی خود بودند، و بسیاری قمارباز، تفنگدار، روسپی، یا کسانی بودند که از ارائه یا استفاده از این خدمات سود می‌بردند. در حالی که شهر پرتلاطم ددوود به سمت تبدیل شدن به یک جامعه متمدن پیش می‌رود، مردمش (بسیاری از آنها بر اساس ساکنان واقعی دهه 1870 ساخته شده‌اند) با تغییر در خودشان و همچنین با چگونگی جای گرفتنشان دست و پنجه نرم می‌کنند. نقش زنان به‌ویژه متغیر است؛ هم روسپی‌هایی مانند تریسی (پائولا مالکومسون) و هم بیوه ثروتمند آلمای گارنت (مولی پارکر) تلاش می‌کنند تا استقلال بیشتری کسب کنند، اما به‌شدت تحت تأثیر رسوم آن دوران قرار می‌گیرند.

• خانواده‌ها می‌توانند درباره سرشت خوبی و بدی در هر یک از شخصیت‌ها صحبت کنند. و چه چیزی هر شخصیت را به مکانی به دشواری ددوود سوق می‌دهد؟ آیا فرصتی که به دنبال آن هستند ارزشش را دارد؟ چرا؟ آیا همه آن‌ها فرصت دارند؟ زنان و اقلیت‌ها (از جمله بومیان آمریکا) چگونه رفتار می‌شدند؟ نقش آن‌ها از آن زمان به بعد چگونه تغییر کرده است؟ آیا هیچ‌یک از این رفتارها اکنون اتفاق می‌افتد؟ چه چیزی لازم است تا کل جامعه تغییر کند؟

والدین باید بدانند که این درام خشن و درخشان، یک وسترن رمانتیک نیست. این فیلم هیچ گونه ممیزی در نمایش خشونت و سختی زندگی در غرب وحشی ندارد و برای کودکان مناسب نیست. قتل، مشروب‌خواری، مواد مخدر و بدرفتاری با آسیب‌پذیران (به ویژه زنان) در این فیلم رایج است. شخصیت‌ها تجربه‌های تلخ و ناگواری دارند، به بدترین شکل ممکن از یکدیگر سوءاستفاده می‌کنند، با نژادپرستی آشکار صحبت می‌کنند و به طرز خشونت‌باری می‌میرند. با این حال، این سریال با نمایش واقع‌گرایانه خود، به بررسی عمیق و دقیق موضوعات پیچیده و ظریف می‌پردازد که ممکن است برای مخاطبان بالغ جذاب باشد.

پیچیدگی و انسانیت خالص شخصیت‌های ددوود، به همراه نویسندگی و اجراهای برجسته، آن را به مجموعه‌ای فراموش‌نشدنی تبدیل می‌کند که درباره نحوه زندگی مردم در جامعه‌ای کاملا بدون قانون است. این مجموعه استانداردهای جدیدی را برای درام وسترن تعیین می‌کند و دوره‌ای از تاریخ آمریکا را به تصویر می‌کشد که وقتی به واقعیت آن نگاه می‌کنید، بسیار خارق‌العاده‌تر به نظر می‌رسد.این مجموعه تلویزیونی هم برای نشان دادن سختی زندگی در اردوگاه معدن‌چیان قانون‌گریز و هم برای شبیه‌سازی زبانی خشن و بی‌ادبانه آن دوران، دیالوگ‌هایی شامل فحش‌های فراوان و توهین‌های نژادی دارد. به همین ترتیب، این مجموعه تلویزیونی نژادپرستی آن دوران را به عنوان واقعیتی از زندگی روزمره به تصویر می‌کشد. در دست نویسندگان، کارگردانان و بازیگران کم‌استعدادتر، این محتوا ممکن بود توهین‌آمیز باشد، اما در عوض سرشار از واقع‌گرایی است.