نامور

استیون بسیم (کریم صالح) به عنوان راننده پارکینگ در یک رستوران لوکس در لس آنجلس در فیلم نامور کار می‌کند. او سعی دارد بین زندگی خود به عنوان یک آمریکایی متولد آمریکا و زندگی خانواده و دوستان مصری‌اش تعادل برقرار کند. استیون تلاش می‌کند رابطه خود را با دوست‌دخترش، گبی (ملینا لیزت) حفظ کند، چه از طریق پیامک و چه حضوری، در حالی که با چالش‌های مربوط به مادر پیر، خواهر سلطه‌جو و اطرافیانش مواجه است که بین میراث و فرهنگ خود و زندگی آمریکایی گیر کرده‌اند. علاوه بر همه این‌ها، استیون احساس می‌کند که در یکی از آن روزمرگی‌های رایج در دهه بیست زندگی‌اش گیر افتاده است. اما وقتی خواهرش اعلام می‌کند که خانه‌ای را که او و خانواده‌اش در آن بزرگ شده‌اند می‌فروشند، تمایلات منفعلانه استیون جای خود را به اقداماتی می‌دهد که ناشی از خودخواهی، عجیب و مخرب هستند، اقداماتی که گویی از فردی سرچشمه می‌گیرند که دیگر نمی‌داند کیست یا چه می‌خواهد، چه در زندگی شخصی، فرهنگی یا حرفه‌ای. استیون باید راهی برای بازگشت پیدا کند، خود واقعی‌اش را بپذیرد و علی‌رغم تغییر و سکونی که درون و بیرون او را فراگرفته، استقامت کند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد نحوه‌ی نمایش عرب‌ها و عرب-آمریکایی‌ها در رسانه‌ها صحبت کنند. نامور پس از اینکه بسیاری از تهیه‌کنندگان جریان اصلی به او گفتند که کسی علاقه‌ای به عرب-آمریکایی‌ها به عنوان شخصیت‌های اصلی ندارد، مگر اینکه به نوعی با تروریسم مرتبط باشند یا یک کلیشه‌ی کمدی باشند، به منابع مستقل تأمین مالی مانند کیک‌استارتر روی آورد. این فیلم چگونه تلاش می‌کند این کلیشه‌ها را به چالش بکشد؟
• چگونه رابطه بین پیشخدمت‌ها و مشتریانشان در این فیلم نشان داده شده است؟
• فیلم‌های مستقل یا "ایندی"، تفاوت‌های زیادی با فیلم‌های جریان اصلی یا تجاری دارند. این تفاوت‌ها شامل جنبه‌های مختلفی می‌شوند که در ادامه به برخی از آنها اشاره می‌کنیم: - بودجه و منابع: فیلم‌های مستقل معمولاً بودجه و منابع مالی محدودتری نسبت به فیلم‌های جریان اصلی دارند. این امر می‌تواند بر تمام جنبه‌های تولید فیلم از جمله دستمزد بازیگران، هزینه‌های لوکیشن و تجهیزات، و مدت زمان فیلمبرداری تأثیر بگذارد. - محتوا و موضوع: فیلم‌های مستقل اغلب داستان‌ها و موضوعات غیرمتعارف و تجربی را بررسی می‌کنند که ممکن است برای مخاطبان عام جذابیت کمتری داشته باشند. این فیلم‌ها معمولاً بر شخصیت‌ها و روایت‌های پیچیده‌تر تمرکز دارند و از کلیشه‌های رایج در فیلم‌های جریان اصلی دوری می‌کنند. - سبک و زیبایی‌شناسی: فیلم‌های مستقل اغلب از سبک‌های بصری و رویکردهای زیبایی‌شناسی منحصر به فردی استفاده می‌کنند که می‌تواند شامل فیلمبرداری با سبک مستند، استفاده از نور طبیعی، یا انتخاب لوکیشن‌های غیرمعمول باشد. این فیلم‌ها ممکن است از تکنیک‌های ویرایش غیرمعمول یا تجربی نیز استفاده کنند. - توزیع و نمایش: فیلم‌های مستقل معمولاً از طریق جشنواره‌های فیلم مستقل، پخش‌کننده‌های تخصصی، یا پلتفرم‌های آنلاین تخصصی توزیع می‌شوند. آنها ممکن است در سینماهای هنری یا مستقل به نمایش درآیند و کمتر شانس نمایش در سینماهای بزرگ تجاری را داشته باشند. - استقلال خلاقانه: فیلم‌های مستقل معمولاً توسط فیلمسازان مستقل تولید می‌شوند که کنترل هنری بیشتری بر کار خود دارند. آنها ممکن است خارج از سیستم استودیویی هالیوود کار کنند و آزادی بیشتری برای کاوش ایده‌ها و رویکردهای خلاقانه خود داشته باشند. این تفاوت‌ها باعث می‌شوند که فیلم‌های مستقل تجربه‌ای منحصر به فرد و متفاوت را برای مخاطبان خود ارائه دهند و به بخشی مهم از صنعت فیلم و هنر تبدیل شده‌اند.

والدین باید بدانند که نامور یک درام مستقل در سال 2016 درباره یک مرد جوان مصری-آمریکایی است که احساس می‌کند زندگی‌اش در بن‌بست است و به عنوان راننده پارک‌دال در لس‌آنجلس کار می‌کند. یک کاندوم استفاده شده در صندلی راننده یک ماشین پارک شده توسط پارک‌دال قرار داده می‌شود. در حالی که شخصیت اصلی بسیار مست و افسرده است، دست خود را داخل یک سطل زباله فلزی در حال سوختن در آتش ساحلی قرار می‌دهد تا اینکه دستش می‌سوزد و نیاز به بستری در بیمارستان پیدا می‌کند. فحش‌های معمولی مانند "کـثـافـت" و استفاده از واژه "نـگـر" در یک ترانه وجود دارد، و همچنین پیامک‌های جنسی مکرر بین شخصیت اصلی و دوست‌دخترش رد و بدل می‌شود که در نهایت به پیامک مستی او با محتوای "می‌خوای باهم بخوابیم؟" می‌انجامد. مصرف مشروبات الکلی مانند آبجو و شراب، و کشیدن سیگار و قلیان نیز در فیلم دیده می‌شود. به‌طور کلی، این فیلم که با بودجه جمع‌آوری شده از طریق کیک‌استارتر و پس از آن ساخته شد که چندین تهیه‌کننده هالیوودی به فیلمساز گفتند آمریکایی‌های عرب‌تبار برای ایفای نقش‌های اصلی در فیلم‌ها جذاب نیستند مگر اینکه کلیشه‌های رایج رسانه‌ای را به تصویر بکشند، یک مطالعه دقیق، هرچند کند، درباره یک جوانی است که تلاش می‌کند بین زمینه خانوادگی و فرهنگی خانواده مصری خود و زندگی به عنوان یک شهروند آمریکایی متولد آمریکا که به طور گسترده‌ای در جامعه asimil شده است، تعادل برقرار کند.

این درام مستقل باید بسیار بهتر از چیزی باشد که واقعا هست. یک عرب-آمریکایی که به عنوان راننده پارکینگ در یک رستوران شیک در لس آنجلس گیر کرده است، به شیوه‌هایی که به خود و دیگران آسیب می‌زند، به تغییر و رکودی که تجربه می‌کند، پاسخ می‌دهد و در یک برزخ منفعل بین فرهنگ و میراث خانواده مصری خود و تناقضات و نابرابری‌های آمریکا معاصر وجود دارد. هیدی سامان، در تلاش برای ساخت فیلم نامور، در یک پیشنهاد به سرمایه‌گذاران احتمالی کیک‌استارتر، از چندین مورد می‌گوید که تهیه‌کنندگان جریان اصلی هالیوود به او گفته‌اند که علاقه‌ای به فیلم‌هایی که شخصیت‌های عرب-آمریکایی در آن نقش اصلی را دارند، مگر اینکه این شخصیت‌ها درگیر تروریسم یا کلیشه‌های دیگر باشند. یک شخصیت جذاب، یک داستان بالقوه جذاب (که به طور واضح تحت تأثیر راننده تاکسی است)، و برخی صحنه‌های واقعا زیبا (به ویژه صحنه‌ای که استیون، پشت به دوربین و رو به اقیانوس در شب، در حالی که مست است، یک سری پیامک ناخوشایند به دوست دخترش می‌فرستد)، پیچیدگی‌ها و انسانیت فرهنگی را که اغلب به یک تقلید کارتونی تقلیل می‌یابد، آشکار می‌کند: همه این‌ها باید یک فیلم عالی را تشکیل دهند.متاسفانه این فیلم انتظارات را برآورده نمی‌کند. مشکل اصلی ریتم فیلم است. نباید ۴۰ دقیقه از یک فیلم ۸۰ دقیقه‌ای بگذرد تا بفهمیم استیون منفعل است و در یک دوره رکود به سر می‌برد، یا اینکه کار او به عنوان پارک‌کننده خودروهای لوکس افراد مغرور و زیباروی لس‌آنجلسی می‌تواند تجربه‌ای تحقیرآمیز باشد. با این وجود، این جنبه‌های داستان در صحنه‌های زیادی تکرار می‌شوند. علاوه بر این، فیلم سعی می‌کند آنقدر ظریف و غیرمستقیم باشد که مفهوم صحنه‌ها مبهم می‌شود. اولین بار که این اتفاق می‌افتد در صحنه افتتاحیه فیلم است، زمانی که در میان یک شب پرکار برای آوردن خودروهای پارک‌شده، زنی زیبا سعی می‌کند توجه استیون را جلب کند و وانمود می‌کند که می‌خواهد شماره تلفنش را بدهد و قرار بگذارد. اما هیچ اتفاقی نمی‌افتد و دلیل آن مشخص نیست. آیا این مدل زن نیز مانند بیشتر «زیبایان» دیگری که استیون با آنها تعامل دارد، مغرور و خودخواه است؟ یا اینکه استیون بیش از حد منفعل است که اقدامی کند؟ آیا بیش از حد به دوست دخترش متعهد است؟ لحظاتی مانند این صحنه، کمتر حس مستقل و غیرمستقیم دارند و بیشتر به فیلم‌سازی آماتور شبیه هستند، و تعداد این صحنه‌ها به اندازه‌ای است که مانع از شکوفایی کامل فیلم می‌شوند.