فرستادگان

یک شیء عجیب در آسمان در قسمت اول سریال پیام‌آوران، و در یک چشمک‌زدن کورکننده، پنج غریبه یک بینش وحشتناک دارند که به طور موقت آنها را از پا درمی‌آورد. وقتی برمی‌گردند، متوجه می‌شوند که قدرت‌های غیرقابل توضیحی دارند. نوجوان یتیم گیج پیتر (جوئل کورتنی) متوجه می‌شود که به بدترین شکل ممکن، قدرت فوق‌العاده‌ای دارد، در حالی که مادر فراری مورد آزار قرار گرفته ارین (سوفیا بلک-د'الیا) با توانایی جدید خود برای شفا دادن گیج شده است، زمانی که به طور ناگهانی دخترش را از یک تصادف شدید اتومبیل نجات می‌دهد. جاسوس دو جانبه گیج‌زده رائول (جی.دی. پارادو) فقط می‌داند که باید راه خانه را پیدا کند؛ پسر واعظ جاشوا (جان فلچر) معتقد است که می‌تواند رستاخیز قریب‌الوقوع را ببیند. در همین حال، دانشمند ورا (شانتل ون‌سنتن) در پی کشف آن شیء مرموز در آسمان است و او از مرد (دیوگو مورگادو) که از پسر گمشده ورا بیشتر از آنچه باید بداند، بازدید می‌کند. چگونه این غریبه‌ها به هم مرتبط هستند؟ چرا بال‌های فرشته در بازتاب آنها وجود دارد؟ و آیا بشریت از آنچه در راه است جان سالم به در می‌برد؟

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد درام‌های دیگر ساخته‌شده در مورد آخرالزمان صحبت کنند. چه درام‌های دیگری را می‌شناسید؟ در هر کدام از این درام‌ها چه نوع آخرالزمانی اتفاق می‌افتد؟ سریال پیام‌آوران چگونه شبیه یا متفاوت از این درام‌های دیگر است؟ چرا سناریوهای «پایان دنیا» برای ما اینقدر جذاب هستند؟
• آیا فیلم پیام‌آور برای شما ترسناک است؟ چرا، یا چرا نه؟ آیا فکر می‌کنید هدف آن ترساندن تماشاگر است؟ چه چیزی آن را برای برخی ترسناک‌تر می‌کند؟

والدین باید بدانند که سریال پیام‌آوران، درام درباره گروهی از غریبه‌ها است که ناگهان متوجه می‌شوند در آپوکالیپس (آخرالزمان) آینده نقشی دارند. این آپوکالیپس همان رستاخیز انجیلی است و نقاط عطف داستان حول مفاهیم معنوی، از جمله نبرد میان خوب و بد، فرشتگان، رویدادهای ماوراءالطبیعه ترسناک و موارد مشابه می‌چرخد. این جنبه از سریال ممکن است برای برخی بینندگان آزاردهنده باشد. خشونت‌های گرافیکی وجود دارد: تیراندازی از فاصله نزدیک، مشت‌زنی‌های وحشیانه با صدای مشت‌های سنگین در موسیقی متن و خونریزی. کودکی در تصادف ماشین به شدت مجروح می‌شود؛ ما زخم سر خونین او و مادرش را در حالی که بر بالین او در بیمارستان گریه می‌کند، می‌بینیم. اشاره‌هایی به خشونت خانگی وجود دارد. شخصیت‌ها در صفحه نمایش، آبجو و شراب می‌نوشند؛ نوجوانان در یک مهمانی، مشروبات الکلی و آبجو از بطری می‌نوشند. دلبری و بوسیدن؛ زنی با پدر شوهرش رابطه دارد و مطمئن نیست که پدر بچه‌اش کیست.

هر کسی که آیات کتاب مقدس در مورد رستاخیز مسیحیان را خوانده است (یا حتی به یاد ماندنی تر، در حالی که در یک نیمکت کلیسا نشسته و از وحشت می لرزیده، کشیش داستان را با صدای بلند برای جماعت بازگو می کرده است) می داند که این داستان ترسناکی است، خواه کسی باور کند که واقعا اتفاق خواهد افتاد یا نه. جنگ، قحطی، طاعون، مرگ سوار بر اسب رنگ پریده، شیاطین، فرشتگان، دریاچه های آتش: اینها چیزهای ترسناکی هستند، و بنابراین فیلم پیام رسانان ممکن است به خصوص برای کودکان جوانی که در دین مسیحیت بزرگ می شوند، ترسناک باشد (که می تواند فرصت خوبی برای بحث خانوادگی در مورد اعتقادات باشد).با این حال، داستان‌های آخرالزمانی در سینما و تلویزیون فراوانند، هر کدام سعی در ترساندن انسان‌های امروزی با تصور یک پایان احتمالی دارند. آیا این سناریوی خاص موفق است؟ تا حد زیادی، بله. دادن قدرت‌های ویژه به شخصیت‌های اصلی نمایش - رویدادی که قطعا در بخش‌های کتاب مقدس ذکر نشده است - به روند نمایش احساس دلپذیر ابرقهرمانی می‌دهد، و سازندگان نمایش استعدادی در تصویرسازی‌های جذاب دارند: سیگنالی که از یک سیم برق به فضا می‌رود و یک ماهواره را از کار می‌اندازد؛ کیسه هوای باز شده‌ای با پاشش خون روی آن. طرفداران داستان‌های آخرالزمانی می‌خواهند به تماشا ادامه دهند.