سلطان رقص

تارزان (نیک کانن) به تازگی پس از پنج سال زندان به جرم قاچاق مواد مخدر آزاد شده و به بروکلین بازگشته است. مادرش (ووپی گلدبرگ) بیمار است و تلاش می‌کند تا امور زندگی را سر و سامان دهد؛ با وجود اینکه از تارزان می‌خواهد زندگی درست و درمانی داشته باشد، او به جای آن به جامائیکا می‌رود با قصد خرید ۵۰۰۰ دلار ماری‌جوآنا و استفاده از سود آن برای کمک به هزینه‌های پزشکی مادرش. پس از ورود به جامائیکا، با پسرعمویش، تواستا (باستا ریمز) ملاقات می‌کند که او را با صحنه رقص‌های محلی آشنا می‌کند و به تبع آن، با دنیای زیرزمینی و کثیف فرهنگ رقصی که سبک آن توسط بسیاری در ایالات متحده کپی شده است. به زودی تارزان با مِی‌ا، خواهر زیبای همسر تواستا، ملاقات می‌کند. در حالی که او به تارزان یاد می‌دهد چگونه به سبک محلی‌ها برقصد، مهارت‌های تارزان به سرعت بهبود می‌یابد و یک رابطه عاشقانه شکل می‌گیرد. این موضوع خشم دِید، یک رهبر گانگستر سفیدپوست که پدرش یک مقام ارشد در جزیره است، و همچنین خشم پدر مِی‌ا، یک واعظ آتشین (لوئیس گوست جونیور) را برمی‌انگیزد. به زودی تارزان و گروهش در هر مرحله با تلافی مواجه می‌شوند، حتی به حدی که تارزان دوباره به زندان می‌افتد. تارزان باید راهی برای فرار از زندان پیدا کند، آماده شرکت در یک مسابقه رقص محلی با جایزه ۱۰ میلیون دلاری باشد و جایگاه افسانه‌ای خود را به عنوان پادشاه ابدی رقص‌های محلی تثبیت کند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد فرهنگ دنس‌هال جامائیکا صحبت کنند. این زیرفرهنگ چگونه از طریق داستان، شخصیت‌ها و محیط فیلم «پادشاه دنس‌هال» به تصویر کشیده شده است؟
• آیا صحنه‌های جنسی و خشونت در فیلم ضروری به نظر می‌رسیدند یا صرفاً برای جلب توجه بودند؟ چرا؟
• این فیلم در مقایسه با فیلم‌های دیگر با محوریت رقص چگونه است؟

والدین باید بدانند که پادشاه سالن‌های رقص فیلمی است محصول سال ۲۰۱۷ که در آن نیک کانن نقش مردی اهل بروکلین را بازی می‌کند که به جامائیکا نقل مکان می‌کند و در زندگی موسیقی و فرهنگ سالن‌های رقص غرق می‌شود. این فیلم عمدتا به زبان پاتوای جامائیکایی است و زیرنویس انگلیسی دارد. الفاظ زشت و ناسزا به وفور در فیلم شنیده می‌شود، از جمله استفاده مکرر از کلمه فاک و مشتقات آن. دیگر الفاظ زشت شامل واژگان پیسی، ب*یچ، ا*سهول و ش*ت است. صحنه‌های جنسی غیرضروری از نشان دادن برهنگی اجتناب می‌کنند و موهای بلندی به صورت استراتژیک روی سینه‌ها قرار می‌گیرند. صحنه‌های رقص زیادی در فیلم وجود دارد که در آن دوربین هنگام فیلمبرداری از نمای نزدیک از باسن زنانه در حال تِوِرک کردن، آهسته می‌شود. یکی از شخصیت‌ها با شلیک گلوله کشته می‌شود. صحنه‌های مبارزه شامل کتک خوردن شخصیت اصلی در زندان و حک کردن لوگوی یک گروه با چاقوی تاشو روی پشت یکی از اعضای گروه رقیب توسط یکی از اعضای گروه است. شخصیت‌ها ماری‌جوانا و سیگار می‌کشند و در یک باشگاه رقص مشروب‌خواری می‌کنند. شخصیت اصلی تلاش می‌کند تا ۵۰۰۰ دلار ماری‌جوانا بخرد. به طور کلی، داستان فرهنگ سالن‌های رقص تحت‌الشعاع مسائل جنسی و خشونت شخصیت اصلی قرار می‌گیرد که در زندگی گروهی در جامائیکا غرق شده است. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

این فیلم تلاش می‌کند تا سنت‌ها، رقص‌ها و جنبه‌های تاریک فرهنگ سالن‌های رقص جامائیکایی را به نمایش بگذارد. موارد زیادی برای کشف وجود دارد: رقابت‌ها، گروه‌های رقص و تأثیر فراگیر سالن‌های رقص بر طراحی رقص خوانندگان پاپ در ایالات متحده. این زیرفرهنگ ارزش کاوش دارد، زیرفرهنگی با شخصیت‌های متنوع و پتانسیل زیادی برای هیجان و درگیری. در حالی که برخی از این موارد در اینجا کاوش می‌شوند، اما طرح داستان این پتانسیل را با صحنه‌های جنسی و خشونت بی‌مورد و خودشیفتگی از بین می‌برد، جایی که نیک کانن، کارگردان، نویسنده و بازیگر اصلی، در صحنه‌های مختلف تصمیم می‌گیرد که پیراهن خود را درآورد و عضلات شکم شش تکه‌اش را به نمایش بگذارد.به نظر می‌رسد که در این فیلم، اعتقاد و ایمان به محتوای اصلی «پادشاه سالن رقص» وجود ندارد، به همین دلیل کارگردان تصمیم گرفته تا صحنه‌های جنسی و خشونت را به سبک و سیاق خود به فیلم اضافه کند، شاید رقص‌ها برای همه جذاب نباشند. حتی در صحنه‌های رقص، دوربین‌ها به اندازه کافی ثابت نمی‌مانند و صدای مداوم راوی (کانون) به حدی است که فرصت تجربه‌ی زیبایی رقص را از مخاطب می‌گیرد. کلیشه‌هایی مثل مادر در حال مرگ که به پول فوری برای پرداخت هزینه‌های پزشکی‌اش نیاز دارد، زن زیبایی که پدرش یک کشیش سختگیر است و از روش‌های گناه‌آلود شخصیت اصلی خوشش نمی‌آید، و شخص خارجی که در ابتدا نمی‌تواند برقصد اما ناگهان در رقص مهارت پیدا می‌کند، با لحظاتی که فیلم در بهترین حالت خود است، تضاد دارند. این لحظات زمانی است که به سالن رقص و جامائیکا، به عنوان یک کل، فرصت داده می‌شود تا به زبان پاتوا (با زیرنویس انگلیسی بسیار مفید) صحبت کنند، به رقصنده‌ها فرصت داده می‌شود تا هنر خود را به نمایش بگذارند، و مناظر خود جامائیکا فرصت می‌یابند تا بدرخشند. متاسفانه، این لحظات تحت تاثیر سایر عناصر فیلم قرار می‌گیرند.