لگد

براندون ۱۵ ساله (جاکینگ گیلوری) در خلیج شرقی زندگی می‌کند و با دوستان صمیمی‌اش اوقاتش را می‌گذراند. چیزی که از هر چیزی بیشتر از آن می‌خواهد یک جفت کفش نایک ایر جوردن است. براندون پس‌انداز می‌کند و پس‌انداز می‌کند، اما قیمت آن‌ها بیش از ۳۰۰ دلار است. روزی، مردی که جوردن‌ها را از یک ون می‌فروشد به براندون اجازه می‌دهد که مدل‌های اصلی قرمز و مشکی را با ۲۰۰ دلار بخرد. نوجوان به قدری پیروز است که با شادی جفت قدیمی و پاره‌اش را از روی خط برق پرت می‌کند. اما در عرض یک روز، گروهی از پسران به رهبری فلاکو خشن (کوفی سیربوی) براندون را کتک می‌زنند و کفش‌های محبوبش را می‌گیرند. براندون کبود و عصبانی، دوستانش را به خدمت می‌گیرد — ریکو (کریستوفر مایر) و آلبرت (کریستوفر جردن والاس) — تا به او در ماموریتش بپیوندند: به اوکلند بروند و کفش‌های محبوبش را به هر قیمتی که شده برگردانند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در فیلم صحبت کنند. آیا به نظر واقعی می‌رسد؟ چگونه با آنچه در یک فیلم ابرقهرمانی/اکشن می‌بینید، مقایسه می‌شود؟ کدام تاثیر بیشتری دارد؟
• چگونه مصرف الکل، مواد مخدر و سیگار در این فیلم به تصویر کشیده شده است؟ آیا پیامدهای واقع‌گرایانه‌ای دارد؟ چرا این موضوع مهم است؟
• آیا باورکردنی است که نوجوانان تا این حد به داشتن جوردن‌ها علاقه داشته باشند؟ آیا می‌توانید نمادهای وضعیت مشابه دیگری را تصور کنید؟

والدین باید بدانند که کیکس یک درام مستقل در مورد نوجوانی کالیفرنیای شمالی است که برای پس گرفتن جفت کفش نایک ایر جوردن خود که به سرقت رفته، به کارهای خطرناکی دست می‌زند. هم زبان و هم محتوا بسیار شدید هستند. فحاشی تقریباً مداوم است (بیشتر از همه اف و کلمه ن) و نوجوانان اغلب مشروب می‌خورند و سیگار و ماری‌جوانا می‌کشند. همه این‌ها در متن داستان به نظر واقعی می‌آیند. خشونت زیادی هم وجود دارد، از جمله تیراندازی و خشونت مسلحانه بین نوجوانان/جوانان، تصادف با ماشین و زیر گرفتن کسی به طور اتفاقی، و چند مشت‌زنی. محتوای جنسی گاهی گرافیک است، با نگاهی گذرا به دختری که به طور تلویحی در مدرسه برای پسری سکس دهانی انجام می‌دهد و دو نوجوانی که به تازگی با هم آشنا شده‌اند و در یک اتاق در یک مهمانی با هم ارتباط جنسی برقرار می‌کنند (بدون پیراهن). این فیلم برای نوجوانان بزرگ‌تر که به دیدن محتوای بالغ عادت دارند، مناسب‌تر است. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

این درام خام و شاعرانه با جاه‌طلبی کارگردانی شده، به‌شکلی چشمگیر اجرا شده و علی‌رغم سبک فراوان، هنوز هم دارای مقدار زیادی از محتوای تاثیرگذار و عمیق است. گویوری اجرای گیرا و ظریف ارائه می‌دهد، و موهای پف‌کرده و زیبایش تقریباً شایسته اعتبار خودشان هستند. دوستان صمیمی‌اش تعادل را برای او به ارمغان می‌آورند، هر دو نفر آنها او را به آب‌های خطرناک دنبال می‌کنند، حتی اگر فکر کنند که او نباید ریسک کند. والاس (پسر مرحوم نوتوریوس بیگ و خواننده آر اند بی فیث اوانز) به‌عنوان آلبرت، که به دختران علاقه دارد، به‌طور خاص خنده‌دار است، او در مورد زنان صحبت می‌کند، گویی تجربه دارد، اگرچه دوستانش قسم می‌خورند که او حتی یک دختر را هم نبوسیده است. مایر نیز به‌عنوان بازیکن واقعی گروه باورپذیر است، ورزشکاری جذاب و کاریزماتیک که علاقه‌ای به شرکت در خشونت‌های خیابانی ندارد، اما همچنان از دوستانش حمایت می‌کند.نشستن و تماشای کیکز آسان نیست، به خصوص اگر شما بزرگسالی باشید که دوست دارید این بچه‌ها را تکان دهید و بگویید «اونا فقط کفش‌های ورزشی هستن!» اما وقتی عمو براندون، قاچاقچی مواد مخدر میانسال، همین را می‌گوید، براندون جواب می‌دهد: «اونا کفش‌های ورزشی نیستن، اونا جی‌اس هستن.» با توجه به اینکه براندون دمپایی حمام مادرش را در سفر به اوکلند می‌پوشد، جای تعجبی نیست که این بچه نمی‌خواهد جی‌اس را رها کند. کارگردان جاستین تیپینگ حتی موفق می‌شود مهاجم براندون، فلاکو، را انسان‌وار نشان دهد، کسی که کفش‌های ورزشی را به کسی که دوستش دارد داده است. در نهایت، این عشق است - به علاوه اراده‌ی سرسخت براندون - که روز را نجات می‌دهد.