استفانی دیلی

استفانی دالی فیلمی پیچیده، ظریف و در نهایت تاثیرگذار از هیلاری بروگر نویسنده و کارگردان است که درباره قتل نوزاد است. این درام هشداردهنده بر استفانی (با بازی امبر تمبلین) تمرکز دارد، دختری ۱۶ ساله که در خانواده‌ای مسیحی بزرگ شده و به عنوان «مادر اسکی‌باز» مشهور می‌شود، بعد از اینکه در یک سفر اسکی مدرسه‌ای به‌طور زودهنگام زایمان می‌کند و ظاهراً دختر نوزادش را می‌کشد. درست قبل از اینکه روی برف سفید مات رنگ غش کند، ردپای خون‌آلود به جا می‌گذارد. لیدی کِرِین (با بازی تیلدا سوئینتون، که تهیه‌کننده اجرایی فیلم هم هست) روانشناس پزشکی قانونی است که استخدام می‌شود تا دقیقاً مشخص کند در آن روز سرنوشت‌ساز چه اتفاقی افتاده است. لیدی ۲۶ هفته باردار است و هنوز از سقط قبلی خود بهبود نیافته، اما مطمئن است که اجازه نخواهد داد این اتفاق اخیر، فاصله حرفه‌ای او را مخدوش کند. اما جلوگیری از تداخل زندگی شخصی با کارش برای روانشناس دشوار شده است؛ زیرا او گذشته استفانی را بررسی می‌کند، حالِ متزلزلِ لیدی تهدید به واژگونی می‌کند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد نحوه نمایش بارداری نوجوانان و پیامدهای آن در این فیلم صحبت کنند. آیا به نظرتان واقع‌گرایانه است؟ چگونه با نگاه فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی دیگر در مورد این موضوع مقایسه می‌شود؟ چگونه این فیلم با گزارش‌های خبری در مورد قتل نوزادان متفاوت است؟ چگونه مادران نوجوان مظنون به کشتن نوزادان خود در رسانه‌ها به تصویر کشیده می‌شوند؟ آیا آن‌ها قربانی هستند، قربانی‌کننده، یا هر دو؟ خانواده‌ها همچنین می‌توانند در مورد نحوه برخورد فیلم با رابطه جنسی بحث کنند. وقتی استفانی رابطه جنسی داشت، آیا به نظر لحظه هیجان‌انگیزی بود یا مشکلی؟ چرا رابطه جنسی داشت؟ تحت فشار بود؟ فکر می‌کنید می‌دانست باردار است؟ اگر این‌طور است، چرا فکر می‌کنید آن را مخفی نگه داشت؟ آیا صداقت کامل با والدین دشوار است؟ چرا؟

والدین باید بدانند که این درام مستقل تاثیرگذار موضوع بارداری نوجوانان را با صراحت و صداقت تقریبا کامل بررسی می‌کند، که ممکن است برای نوجوانان خیلی تاثیرگذار باشد، زیرا هیچ چیز در آن زیبا جلوه داده نشده است. با این حال، این فیلم با تحسین‌برانگیز بدون قضاوت، در عوض داستان را با پیچیدگی و غم گاهی طاقت‌فرسای خود به تصویر می‌کشد. این فیلم سنگین است، فیلمی که ممکن است سوالات بیشتری را مطرح کند تا پاسخ‌ها، و سوالاتی آزاردهنده. در فیلم مقداری فحش، نوشیدن الکل و مسائل جنسی وجود دارد، اما موضوع تکان‌دهنده اصلی اینجاست. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

اسوینتون با ظرافت و تاثیرگذاری نقش خود را ایفا می‌کند و به آن عمق و قدرت می‌بخشد. اما تاملین است که مخاطب را تحت تاثیر قرار می‌دهد. او بازیگر تلویزیونی است که گاهی در فیلم‌ها نیز حضور داشته و با ظرافت و زیبایی نقش دشوار و احتمالاً طردکننده خود را به تصویر می‌کشد. اگر بازیگر دیگری در این نقش بود، استفانی می‌توانست داستانی هشداردهنده و آزاردهنده باشد. اما در اینجا، هم نفرت‌انگیز و هم انسانی است، هم گناهکار و هم معصوم. وقتی پسری بزرگتر او را فریب می‌دهد تا با او رابطه جنسی داشته باشد و او بعداً بچه‌ای را به دنیا می‌آورد که نتیجه آن عمل سرد و شوکه‌کننده است، رنج و عذاب او ملموس و عمیقاً تاثربرانگیز است.استفانی دالی فیلمی هوشمندانه است که براگی آن را به شکلی ساخته است که به راحتی می‌توانست صرفاً به خاطر ارزش شوک‌آور بودن آن مورد توجه قرار گیرد. او به طرز شگفت‌انگیزی از ابهام هراسی ندارد. اما قدرت فیلم با صحنه‌های پرطمطراق بیش از حد رقیق شده است: اتاق‌های تاریک و افسرده‌کننده، خون‌ریزی (نه فقط در صحنه زایمان)، بحث کلاس درس در مورد کتاب نشان قرمز، و گوزن در نور شدید چراغ‌های اتومبیل. همچنین تلاش‌های سطحی او برای بررسی نقش مذهب در این تراژدی، به جای غنی‌سازی فیلم، گیج‌کننده است. با این حال، فیلمی که موضوعی بحث‌برانگیز را بدون قضاوت و با همدردی عمیق بررسی می‌کند، نادری است که باید از آن لذت برد.