تولد یک ملت

در تولد یک ملت، نات ترنر جوان در مزرعه پنبه جنوب، از اجداد آفریقایی خود رؤیا می‌بیند. خانم سفیدپوستش متوجه می‌شود که او می‌تواند بخواند و به او انجیل می‌دهد. سال‌ها بعد، نات بزرگ (نیت پارکر) عاشق برده‌ای جدید به نام چری (آجا نائومی کینگ) می‌شود و با او ازدواج می‌کند. در همین حال، ارباب نات، ساموئل (ارمی همر)، تصمیم می‌گیرد با بردن نات به مزارع همسایه و موعظه به بردگان دیگر، پول بیشتری به دست آورد. نات در آنجا شاهد روش‌های وحشتناکی است که بردگان دیگر با آن‌ها رفتار می‌شوند. وقتی چری با مردی سادیسمی سفیدپوست (جکی ارل هیلی) مواجه می‌شود و همسر برده دیگری به عنوان اسباب‌بازی به مهمان سفیدپوستی داده می‌شود، نات شروع به کاشتن بذر شورش می‌کند. قیام خشونت‌آمیز و خونین او - که منجر به مرگ ۶۰ نفر سفیدپوست می‌شود - در تاریخ تولد یک ملت ثبت خواهد شد، اگرچه انتقامی حتی خشونت‌آمیزتر در راه است.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت شدید در فیلم «تولد یک ملت» صحبت کنند. این خشونت را چگونه با آنچه در فیلم‌های اکشن/ ابرقهرمانی هالیوود می‌بینید، مقایسه می‌کنید؟ کدام یک تاثیر بیشتری دارد؟ چرا؟
• نات ترنر قهرمان بود؟ الگو بود؟ آیا به نظر شما استفاده او از خشونت توجیه‌پذیر بود؟ پیامدها چه بودند؟ چگونه دیدگاه تاریخی، نحوه نگاه ما به اقدامات او را در زمان حال شکل می‌دهد؟ آیا به نظر شما او گزینه دیگری داشت؟
• آیا این فیلم کلیشه‌های نژادی را تقویت می‌کند یا تضعیف؟ چگونه با فیلم‌های دیگری که در مورد برده‌داری در تاریخ آمریکا دیده‌اید، مقایسه می‌شود؟
• آیا جنجال پیرامون کارگردان/ستاره نیت پارکر (که در دانشگاه به تجاوز جنسی متهم و بعدا تبرئه شد) بر نظر شما در مورد فیلم تاثیر می‌گذارد؟ اگر اینطور است، چطور؟ آیا می‌توان هنر را جدا از هنرمندانی که آن را خلق می‌کنند، قضاوت کرد؟

والدین باید بدانند که تولد یک ملت، درام جنجالی و مورد انتظاری در مورد نات ترنر است که پس از برافروختن قیام خونین بردگان در سال ۱۸۳۰ وارد کتاب‌های تاریخ شد. اگرچه انکارناپذیر است که اقدامات ترنر پیامی علیه ستم بود، اما اتکا او به خشونت، موضوع را پیچیده‌تر می‌کند. و این فیلم بسیار خشونت‌بار است. شخصیت‌ها کتک می‌خورند و/یا مورد تجاوز قرار می‌گیرند (بیشتر خارج از کادر اتفاق می‌افتد، اما اثرات خشونت نشان داده می‌شود)، و صحنه‌های مبارزه، تیراندازی، چاقوکشی و موارد دیگر با خون و خشونت فراوان به تصویر کشیده می‌شود. بردگان نیز شلاق می‌خورند، حلق‌آویز می‌شوند و شکنجه می‌بینند. زنان بدون بالاتنه هم در صحنه‌های جنسی (صحنه عشق) و هم غیرجنسی (صحنه قبیله آفریقایی) دیده می‌شوند. زبان فیلم شامل استفاده‌های مکرر از کلمه "N" به همراه "جهنم" و "خدای لعنت" است. شخصیت‌های فرعی در حال سیگار کشیدن و نوشیدن/مست نشان داده می‌شوند. اما والدینی که با نوجوانان بزرگ‌تر فیلم را تماشا می‌کنند، موضوعات زیادی برای بحث پس از پایان فیلم خواهند داشت. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

در اولین تجربه کارگردانی فیلم بلند، پارکر جسورانه از نام فیلم جنجالی و بحث‌برانگیز سال ۱۹۱۵ دی. دبلیو. گریفیث استفاده مجدد می‌کند و نتیجه به همان اندازه قابل توجه، شورانگیز و ناقص است. در برخی مواقع، تولد یک ملت به‌طور مثبت درخشان است و قدرتی مانند ضربه‌ای به شکم دارد. اما در مواقع دیگر، در کلیشه‌های رایج و انتخاب‌های معمولی فرو می‌رود. این فیلم که به عنوان اثری هنری قرار گرفته، بیشتر شبیه فیلم شجاع‌دل است تا ۱۲ سال بردگی. فیلمی پرشور و موردپسند مردم است، که بیشتر احتمال دارد فریادها و تشویق‌ها را برانگیزد تا بحث‌های عمیق. (به عظمت فیلم افعل کار درست را بکن اثر اسپایک لی نمی‌رسد.)با این حال انتخاب عنوان نشان می‌دهد که پارکر — که قبلاً در فیلم‌های The Great Debaters و Beyond the Lights بازی کرده بود — حداقل تا حدی از پیامدهای انتخاب خود آگاه بود. او فیلمش را با شخصیت‌های سفیدپوستی پر کرده که به‌طور نامتناسبی بد هستند: دندان‌های بد، احمق، شرور، خشن، کثیف. اما بعد از یک قرن کلیشه‌های سیاه‌پوست در فیلم‌ها، دشوار است که بگوییم انتخاب‌های او بی‌دلیل بوده است. اینکه این تولد یک ملت جایگاهی در تاریخ سینما به دست می‌آورد یا نه، مانند فیلم گریفیث، هنوز مشخص نیست، اما امیدواریم که حداقل سوالاتی را مطرح کند که آمریکایی‌ها وقت بگذارند و به آن‌ها پاسخ دهند.