اره ۲

SAW II قاتل سریالی جیگسو (با بازی توبین بل) را بازمی‌گرداند، این بار به عنوان مشاور خانواده‌ای با سرطان پیشرفته. به نظر می‌رسد که کارآگاه اریک متیوز (با بازی دنی والبرگ) توجه کافی به پسر آشفته‌اش، دنیل (با بازی اریک نودسن) ندارد، و جیگسو از این موضوع به عنوان یک فرصت اخلاقی استفاده می‌کند. اریک با پیشینه‌ای از فساد در نیروی پلیس مواجه است و از زمانی که فساد او پنج سال پیش فاش شد، در پشت میز کار می‌کند. جیگسو، با قدرت گرفتن از بیماری مرگبارش، طیفی از قربانیان اریک را که با شواهد دستکاری‌شده محکوم شده بودند، جمع‌آوری می‌کند و به تازگی از زندان آزاد شده‌اند، و آنها را به همراه دنیل جوان در خانه‌ای پر از تله قرار می‌دهد. او همچنین هر اتاق را با دوربین‌های مداربسته تحت نظر می‌گیرد و تصاویر را در لانه جیگسو در دسترس پلیس قرار می‌دهد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد تلاش‌های ابتدایی فیلم Saw II برای ایجاد چارچوب «اخلاقی» قاتل صحبت کنند. چگونه جیگ‌ساو قربانیان خود را قضاوت می‌کند تا رفتارهای وحشیانه‌اش را توجیه کند؟
• چگونه ممکن است پدر و پسر اختلاف خود را به شیوه‌ای کمتر جنجالی حل کرده باشند؟ پسر از پدرش چه می‌خواهد؟ و مادر در تمام این مدت کجا بوده است؟
• چگونه تصاویر دلخراش و خشونت در فیلم‌هایی مثل این بر بینندگان، به‌ویژه جوانان، تأثیر می‌گذارد؟ چرا فکر می‌کنید روندی به سمت این فیلم‌های «پورنوگرافی شکنجه» وجود داشته است؟

والدین باید بدانند که فیلم Saw II مناسب کودکان نیست. این فیلم حاوی خشونت‌های دلخراش و تصاویر صریح و جزئی از بدن‌هایی است که با اشیای تیز سوراخ شده، شلیک، سوخته، کوبیده، له، مشت و لگد خورده، اره شده، بریده و قطعه قطعه شده‌اند. فیلم شامل صحنه‌های ناگهانی و مشاجرات مکرر بین قربانیان و پلیس‌ها، و همچنین بین پلیس اصلی و قاتل است که پسر پلیس را گروگان گرفته است. در ابتدای فیلم، پدر و پسر با هم بحث می‌کنند، که زمینه‌ساز پشیمانی و خشم پدر در ادامه فیلم است. شخصیت‌ها خونریزی (زیاد)، استفراغ، و سرفه خونی دارند. شخصیت‌ها به طور مداوم سیگار می‌کشند و فحش می‌دهند؛ در فلش‌بک، یکی از شخصیت‌ها برای نشان دادن اعتیادش، مواد مخدر تزریق می‌کند. این فیلم همچنین دارای تدوین "افراطی" است که بسیار خشن و تند است و ممکن است برای برخی بینندگان آزاردهنده باشد. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

حتی در حالی که تمرکز این فیلم بر لذت‌های سادیستی، سوالاتی را در مورد تمایل مخاطبان به تماشا کردن برمی‌انگیزد، همه چیز تکراری است. مانند قبل، جیگسو به هر کسی که گوش دهد، اشاره می‌کند که او واقعاً کسی را نمی‌کشد، فقط قربانیان خود را آماده می‌کند و سپس به آنها "انتخاب" می‌دهد. مرگ‌های ناخوشایند آنها تقصیر خودشان است. چنین استدلالی اساس فیلم Saw بود، فیلمی که به طور غیرمنتظره‌ای به موفقیت رسید و کلیشه‌های قاتل روانی را به شکلی خشن و خونین به تصویر کشید ("خون به پا خواهد شد"). در Saw II، تکرار فقط تشدید می‌شود: جیگسو به سرطان پیشرفته مبتلا است، که به او اجازه می‌دهد تا خود را دارای اقتدار اخلاقی بداند: "کسانی که زندگی را ارزشمند نمی‌دانند، شایسته زندگی نیستند."و همانطور که همیشه، جیگسو (به اریک می‌گوید «من را جان صدا کن») بسیار پرحرف است و بازی‌هایش را فراتر از حد مورد علاقه توضیح می‌دهد. او با اریک صحبت می‌کند و از طریق نوار صوتی با قربانیان داخل خانه صحبت می‌کند (از جمله فرانکی جی، گلن پلامر و شاون اسمیت از فیلم اول، که برای تحمل آزار و اذیت بیشتر بازگشته‌اند). اما هیچ‌یک از بازیکنان این بازی به‌طور خاص جالب توجه نیستند.