یورش بزرگ

ما همه می‌دانستیم که مفهوم آرمان‌گرایانه نجات اسیران جنگی از ارزش استراتژیک آن فراتر می‌رود، راوی کاپیتان رابرت پرینس (جیمز فرانکو) می‌گوید. ژانویه ۱۹۴۵ است و ۵۱۱ بازمانده راهپیمایی مرگ باتان در اردوگاهی در فیلیپین در حال نابودی هستند، و تیمی متشکل از ۱۲۱ نیروی رنجر ارتش و جوخه آلامو قصد نجات آنها را دارند. وقتی آنها می‌شنوند که فرمانده اردوگاه، سرگرد ناگای (موتاکی کوبایاشی)، به زودی همه زندانیان را تحت سیاست "بکش همه" توکیو اعدام خواهد کرد، سرهنگ دوم هنری موچی (بنجامین برات) و پرینس دست به کار می‌شوند. در همین حال، زندانیان پس از سه سال در اردوگاه، برای حفظ امیدشان تلاش می‌کنند. سرگرد گیبسون (جوزف فاینس) که به مالاریا مبتلا شده، با الگو بودن پیش می‌رود، هر روز از نظر جسمی ضعیف‌تر می‌شود اما مصمم است تا نجاتش زنده بماند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد دلایل احتمالی این فیلم که بر اساس یک واقعه تاریخی ساخته شده است، بحث کنند. این واقعه یک حمله نظامی بود که در آن ارتش آمریکا ۵۱۱ زندانی را از یک اردوگاه زندان ژاپنی نجات داد. با این حال، این واقعه در کلاس‌های درس آمریکا به طور گسترده‌ای تدریس نشده و در فرهنگ عامه نیز مورد توجه قرار نگرفته است. این نسخه داستانی، یک داستان عاشقانه (بین یک سرباز و یک پرستار) و روابط پرتنش بین سربازان آمریکایی، هم نجات‌دهندگان و هم زندانیان را به تصویر می‌کشد: این خط داستانی چه اهداف دراماتیکی را دنبال می‌کند؟ چگونه تعهد پرستار به سرگرد به ارتباط دادن اکشن در دو مکان کمک می‌کند؟ فیلم چگونه سربازان ژاپنی و فیلیپینی را در روابط بسیار متفاوت آنها با نیروهای آمریکایی به تصویر می‌کشد؟

این فیلم شامل تصاویر خشن و تاریک از جنگ و بدرفتاری با زندانیان است. شخصیت‌ها به طور مختصر فحش می‌دهند، ظاهری پریشان و رنجور دارند، در دست اسیران و به دلیل مالاریا مورد آزار قرار می‌گیرند و در نبردهای طولانی و خشن شرکت می‌کنند. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب‌های فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

این فیلم که اقتباسی است از کتاب‌های «غارت بزرگ کابانتوان» اثر بروئر و «سربازان ارواح» اثر سایدز، بار دیگر تضادهای آشنا میان شجاعت و شرارت را به تصویر می‌کشد و این کار را از طریق یک فیلم معمولی با موضوع جنگ جهانی دوم انجام می‌دهد. نمایش نژادهای مختلف در این فیلم – ژاپنی‌ها، فیلیپینی‌ها و سفیدپوستان – بدون دقت و ظرافت است. این نمایشی است که جنگ آن را ضروری و دائمی کرده است: دشمن باید کمتر از انسان به نظر برسد. در این فیلم چند سرباز فیلیپینی شجاع حضور دارند، از جمله کاپیتان شجاع خوان پاجوتا (با بازی سزار مونتانو) که ارتش مقاومت او مانع از یک استقرار ژاپنی می‌شود تا ماموریت نجات به موفقیت برسد. با این حال، غارت خود فیلم به تصاویر ساده‌انگارانه‌ی خوب و بد متوسل می‌شود، بدون اینکه درکی از ژاپنی‌ها داشته باشد، جز آنچه که به نظر می‌رسد تمایل یکتایی به ارتکاب جنایات است.