شکارچی

در فیلم "شکارچی"، آرون (با بازی بنیسیو دل تورو) یک ماشین کشتار سابق نیروهای ویژه است که بالاخره از هم گسیخته است. او در جنگل زندگی می‌کند و یا آنقدر از واقعیت دور شده که شکارچیان گوزن را ماموران سیا می‌پندارد که برای کشتن او فرستاده شده‌اند، یا آنقدر دیوانه شده که هر کسی که سر راهش قرار می‌گیرد را می‌کشد، به ویژه اگر به حیوانات آسیب برسانند. ال.تی (تامی لی جونز) یک متخصص بقا است که آرون و صدها سرباز دیگر را آموزش داده است. او نیز به نظر می‌رسد که حیوانات را بیشتر از مردم دوست دارد. ما او را می‌بینیم که یک سگ هاسکی سفید زیبا را از تله‌ای نجات می‌دهد و سپس سر مردی که آن را گذاشته بود را به میز کوبیدن می‌گیرد. ال.تی به سرعت آرون را پیدا می‌کند، اما او فرار می‌کند و ال.تی مجبور می‌شود دوباره به دنبال او برود.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد این صحبت کنند که آیا ال.تی. خود را نسبت به آرون مسئول می‌داند یا خیر. آیا باید به نامه‌ها پاسخ می‌داد یا مقامات را از وجود مشکلی آگاه می‌کرد؟ چطور می‌توانیم افرادی را به عنوان قاتل آموزش دهیم و بعد انتظار داشته باشیم که زندگی عادی خود را ادامه دهند؟ آیا امکان رسیدن به عدالت برای کسی مثل آرون وجود دارد؟

والدین باید بدانند که این فیلم حاوی خشونت شدید از جمله صحنه‌های نبرد است. شخصیت‌ها در معرض خطر شدیدی قرار دارند و بسیاری از آنها کشته می‌شوند. شخصیت‌ها از زبان تند و تیز استفاده می‌کنند. شخصیت‌های اقلیت و زنان قوی، توانا و وفادار هستند و شخصیت‌های متنوع به وضوح یکدیگر را احترام گذاشته و خوب با هم همکاری می‌کنند. برای دریافت آخرین اخبار فیلم‌های خانوادگی مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی «شب فیلم خانوادگی» ثبت‌نام کنید.

این فیلم تعقیب و گریز کلیشه‌ای و یکنواخت تا حدی کلیشه‌ای است که حتی حضور دو برنده اسکار با استعداد سه‌گانه نیز نمی‌تواند جرقه‌ای از علاقه را برانگیزد. داستان پیچیدگی زیادی ندارد. تلاش‌هایی برای القای مفهومی عمیق‌تر صورت گرفته است، از جمله صحنه آغازین که جانی کش در حال دکلمه شعر «هاوی ۶۱» از باب دیلن است و همچنین صحنه‌هایی با سه دختربچه که احتمالاً برای مطرح کردن این مسئله گنجانده شده‌اند که جامعه چگونه می‌تواند مردان را به ماشین‌های کشتار تبدیل کند و سپس از آنها انتظار داشته باشد که ارزش‌های انسانی (یا سلامت روان) خود را حفظ کنند. اما این تلاش‌ها موفق نبوده‌اند.دل تورو" و "جونز" بهترین کار خود را ارائه می‌دهند و صحنه‌های مبارزه در این فیلم در این دوره از طراحان حرکات مبارزه و ترفندهای سیم‌کشی، تازه و واقعی هستند. این مبارزاتAwkward، خسته‌کننده و ناامیدکننده هستند (به جز زمانی که همه کار خود را متوقف می‌کنند تا در لحظه‌ای کاملاً اغراق‌آمیز از حماقت، سلاح‌های جدیدی بسازند). اما در کل، فیلم همزمان سبک، خودپسند و فراموش‌شدنی است.