کلاهبرداری شروع شده است.

هری (اوما تورمن) و پیتر (تیم راث) در فیلم «کلاهبرداری» در حال فرار از لندن به لس‌آنجلس هستند. آنها از دست یک گانگستر روسی معروف به نام ایرینا در حال فرارند، بعد از اینکه هری مقداری از پولی را که از معامله کوکائین با یک راهبه دریافت کرده بود، برداشت و در نهایت همه را در پوکر باخت به جای اینکه به ایرینا بدهد. پس از ورود به لس‌آنجلس، این زوج با دوست بی‌اخلاق کشیش خود سیدنی (استیون فرای) ملاقات می‌کنند که به آنها ۴۰۰۰۰ دلار پیشنهاد می‌دهد اگر به قاچاق یک بسته تریاک کمک کنند. اندکی بعد، سیدنی، ایرینا را از محل هری و پیتر مطلع می‌کند و این دو باید راهی برای تهیه پول در اسرع وقت پیدا کنند. همسر سابق پیتر، جکی، با همسرش که یک کارگردان موفق است، زندگی مرفهی دارد و به زودی شخصیت‌های اصلی نقشه‌ای برای دزدیدن یک جواهر ارزشمند در یک حلقه که جکی به دست دارد، طرح‌ریزی می‌کنند. در حالی که پیتر سعی می‌کند دوباره به دل جکی راه پیدا کند، ایرینا به شهر می‌آید و هری باید به پیتر بگوید که دلایل دیگری وجود دارد که چرا ایرینا اینقدر مشتاق تعقیب آنهاست. هری و پیتر باید راهی برای دزدیدن حلقه، فرار از خشم روانی ایرینا و فرار از لس‌آنجلس پیدا کنند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد فیلم‌هایی که شخصیت‌های نامحبوب دارند صحبت کنند. چرا فکر می‌کنید فیلم‌هایی که شخصیت‌های خوب ندارند، جذابیت دارند؟ چه مثال‌هایی از این موضوع در کمدی‌ها و درام‌ها وجود دارد؟
• فیلم چگونه از شوکی که ایجاد می‌کند برای ایجاد کمدی استفاده می‌کند؟ آیا این روش موثر است؟ چرا بله یا خیر؟
• تمامی رفتارهای بد در این فیلم را در نظر بگیرید، از جمله نوشیدن الکل به‌صورت افراطی، فحاشی، مصرف مواد مخدر، بی‌وفایی و غیره. آیا این رفتارها بیش از حد و بی‌مورد به نظر می‌رسیدند؟ آیا هیچ‌کدام از آنها ضروری بودند؟

والدین باید بدانند که فیلم «کلاهبرداری» یک کمدی ماجراجویانه محصول ۲۰۱۸ است که در آن زوجی کلاهبردار و بدبین (با بازی اوما تورمن و تیم راث) سعی در دزدیدن جواهرات برای بازپرداخت بدهی‌هایشان به یک تبهکار خشن دارند. تلاش‌های کمدی فیلم حول رفتارهای زننده شخصیت‌های اصلی می‌چرخد که مدام فحش می‌دهند (واژه مورد علاقه‌شان «فاک» است)، الکلی هستند، مواد مخدر (کوکائین، زاناکس) مصرف می‌کنند و از همه اطرافیانشان سوءاستفاده می‌کنند. شخصیت‌های فرعی هم بهتر از این نیستند، چون شخصیت شرور اصلی در کمترین تحریک دست به قتل می‌زند (تیراندازی، چاقوکشی)، یک کشیش ظاهراً روابط جنسی با مردی بسیار جوان‌تر (و معمولاً بدون پیراهن) دارد، یک راهبه علاقه زیادی به گفتن «فاک» دارد و یک بازیگر زن مدام به کارگردان که با او رابطه دارد می‌گوید «فاک من!» در فیلم همچنین صحنه‌ای کوتاه از برهنگی (سینه‌ها) در فلش‌بک یک رابطه سه‌نفره وجود دارد. سیگار کشیدن. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی «شب فیلم خانوادگی» ثبت‌نام کنید.

فیلم کمدی شیک و پرزرق و برق The Con Is On باید خوب باشد، اما نیست. بازیگرانی سرشناس، داستانی از نوع «چرا که نه؟» که به نظر می‌رسد تماشای آن سرگرم‌کننده باشد، و به نظر می‌رسد امکانات کمدی بی‌پایان در آن وجود داشته باشد. با این حال، هیچ‌چیز به نظر نمی‌رسد که خوب از آب دربیاید. شخصیت‌های اصلی جذابیت خشن شخصیت‌های مجموعه فیلم Ocean را دارند، و کنایه‌های تند و تیز فیلم‌های Guy Ritchie، اما سرگرم‌کننده نیستند. اغراق‌ها خیلی زود خسته‌کننده می‌شوند، کمی بعد از اینکه یک راهبه در صحنه افتتاحیه از کلمه فحش استفاده می‌کند و سپس محتویات یک بسته کوکائین را امتحان می‌کند. Tim Roth نقش یک کلاهبردار بریتانیایی بدبین، انسان‌ستیز و الکلی را بازی می‌کند که، اسپویلر، طرفدار لس‌آنجلس، کالیفرنیا نیست. منصفانه است، اما حداقل در مشاهدات کمی خلاق باشید، به جای اینکه به همان کلیشه‌های قدیمی متوسل شوید.همه چیز آنقدر مضحک، آزاردهنده و تکراری است که خسته‌کننده‌تر از سرگرم‌کننده می‌شود. انگار فیلم‌سازان واقعاً می‌خواهند به شما بگویند که این شخصیت‌ها نباید دوست‌داشتنی باشند. و اگر اظهارات مداوم شخصیت سوفیا ورگارا در مورد تمایلات جنسی نسبت به شخصیت کریسپین گلاور تقریباً سه بار اول خنده‌دار باشد، بعد از بیست و چهارمین بار واقعاً خسته‌کننده می‌شود. این فقط یک مثال است. اگر پتانسیلی برای خندیدن به رفتار بی‌اخلاقی وجود داشته باشد، فیلم The Con Is On آن را تا حد ممکن به کار می‌گیرد. تماشای این فیلم ناامیدکننده و آزاردهنده است، چون اجزای آن هرگز به یک کل ارزشمند تبدیل نمی‌شوند.