شادی

جوی (انولیکا آلفونسوس) زنی نیجریه‌ای است که در نوجوانی توسط خانواده‌اش به عنوان روسپی به وین فرستاده شد. یک زن نیجریه‌ای (آنگلا الکمه) خانه‌ای پر از دختران و زنان را اداره می‌کند، که هر کدام مسئول پرداخت مبلغ مشخصی پول در ازای هر شب کار به عنوان بازپرداخت بدهی به آن زن هستند. این دختران با موافقت مادران و پدرانشان در نیجریه جمع‌آوری می‌شوند، که انتظار دارند دختران پس از شروع کار، پول به آنها بفرستند. قاچاقچیان انسان نیجریه‌ای هزینه سفر و مدارک جعلی را تامین می‌کنند، سپس دختران را به بالاترین پیشنهاد به زنانی در شهرهای مختلف اروپا می‌فروشند. این زنان دختران را مانند گاوهای جایزه‌دار بازرسی می‌کنند. جوی پس از سال‌ها پیروی از قوانین زن، تقریبا بدهی خود را پرداخت کرده است. به دلیل تجربه زیادش، زن او را مسئول آموزش دادن به دختری جدید به نام پرشس (ماریام سانوسی) قرار می‌دهد، دختری معصوم که به نوعی درک نمی‌کند که رابطه جنسی در ازای پول دقیقا به چه معناست. زن با عصبانیت به جوی توضیح می‌دهد که اگر او پرشس را به شکل دلخواهش درنیاورد، جوی باید بدهی پرشس را علاوه بر بدهی خود پرداخت کند. جوی مشکلات خود را دارد -- او دختری دارد که از او حمایت می‌کند اما به ندرت می‌بیند، پدری که ادعا می‌کند بیماری کلیوی دارد و برای درمان پول می‌خواهد، و دوست پسری متاهل که حاضر است از او حمایت کند اما فقط اگر او موافقت کند که فرستادن پول به خانواده‌اش را متوقف کند. علاوه بر این، مقامات اتریشی او را تحت فشار قرار می‌دهند تا علیه زن شهادت دهد، اما بدون هیچ تضمینی که او ویزای قانونی یا مدارک کار دریافت خواهد کرد. جوی غریزه‌ای در جهت درستکاری دارد، اما او همچنین یک بازمانده است. در حالی که با دختر جدید که نمی‌تواند با بردگی خود کنار بیاید همدردی می‌کند، نمی‌تواند ریسک کمک کردن به او یا حتی اعتماد کردن به او را بپذیرد. خانواده جوی اولویت اول اوست، بنابراین نمی‌تواند کاری کند که امنیت دخترش را به خطر بیندازد و توانایی او را برای کمک به والدینش در خانه به خطر بیندازد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد شرایط دشوار خانواده‌های فقیر نیجریه‌ای صحبت کنند که به دلیل فقر شدید، دختران نوجوان خود را به اروپا می‌فرستند تا به عنوان فاحشه درآمد کسب کنند. چرا فکر می‌کنید این مشکل به اندازه کافی مورد توجه قرار نمی‌گیرد؟
• دختران و خانواده‌هایشان موافقت کرده‌اند که حدود ۶۰،۰۰۰ دلار را که برای فرستادن دختران به اروپا با مدارک جعلی هزینه شده، بازپرداخت کنند. چرا فکر می‌کنید نیروهای انتظامی در هر دو کشور جلوی چنین قاچاق انسان را نمی‌گیرند؟
• آیا این فیلم این موقعیت را به‌طور باورپذیر ارائه می‌دهد؟ چه تغییراتی در فیلم می‌تواند آن را برای مخاطبان آمریکایی معنادارتر کند؟

والدین باید بدانند که فیلم «شادی» با زبان آلمانی و زیرنویس انگلیسی، که نباید با فیلم سال ۲۰۱۵ با بازی جنیفر لارنس اشتباه گرفته شود، به بررسی استثمار مهاجران جوان زن نیجریه‌ای می‌پردازد که به اجبار وارد تجارت جنسی در وین شده‌اند. اگرچه خشونت، برهنگی یا صحنه‌های جنسی در فیلم وجود ندارد، اما این موارد به همراه فقر فلج‌کننده، موضوع اصلی فیلم هستند. حتی رهبران مذهبی در نیجریه در این موضوع دست دارند، زیرا پس از مراسم جادوگری پیچیده‌ای که دختران را متقاعد می‌کند ارواح آن‌ها و خانواده‌شان را تنبیه خواهند کرد، دختران بی‌گناه را به اروپا می‌فرستند. یک تازه‌وارد ناسازگار به اتاق برده می‌شود و توسط دو مرد مورد تجاوز قرار می‌گیرد تا به او بیاموزند که هیچ جایگزین دیگری جز اطاعت از دستورات ندارد. چیزی دیده نمی‌شود، اما فریادهای او شنیده می‌شود. یک کشیش وودو سر یک مرغ را می‌شکند (خارج از تصویر) و از خون آن برای انجام مراسم مذهبی استفاده می‌کند. مادر یک دختر به او می‌گوید با مردان بیشتری بخوابد تا بتواند پول بیشتری برای والدینش بفرستد. یک روسپی‌خانه از زمانی که خود یک روسپی جوان بود، می‌گوید که مورد تجاوز و ضرب و شتم قرار گرفته است. یک مشتری بالقوه می‌گوید که نمی‌خواهد با روسپی‌های «سیاه» رابطه جنسی داشته باشد. روسپی‌خانه‌ها جمع می‌شوند تا دختران جدیدی را که از آفریقا آمده‌اند، بازرسی و بر سر آن‌ها مزایده بگذارند. یک روسپی توسط چند مشتری مورد ضرب و شتم و تجاوز قرار می‌گیرد (خارج از تصویر). او را نمی‌توان به بیمارستان برد، زیرا یک بیگانه غیرقانونی است. از کلمه «فحش» استفاده شده است. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

این یک فیلم است که گاهی تماشای آن دشوار است. فیلم Joy جایزه بهترین فیلم را در جشنواره فیلم لندن ۲۰۱۸ به دست آورد و بدون شک Alphonsus در نقش زنی عملگرا که با دنیای ناخوشایند خود کنار می‌آید، خوب ظاهر می‌شود. ستودنی است که کارگردان تصمیم گرفته فیلمی درباره سوءاستفاده جنسی بسازد بدون اینکه از این سوءاستفاده بهره‌برداری کند و بازیگران را عریان یا در حال انجام رابطه جنسی نشان دهد. این فیلم در ترسیم وحشت‌های قاچاق انسان و پیامدهای جسمی و روانی آن و همچنین ایجاد معضلات اخلاقی Joy، کار بزرگی انجام می‌دهد. به‌خصوص ریاکاری مقامات آزاردهنده است که می‌خواهند Joy به آنها در دستگیری یک مجرم کمک کند اما به خطری که او را تهدید می‌کند، اهمیتی نمی‌دهند.با این حال، در مد ثابت بقا، جوی در بیشتر فیلم بدون احساس و بی‌تفاوت است. مانند خانواده‌ای که او را به فاحشگی فرستادند، قطب اخلاقی او به خطر افتاده است. بدون داستانی که بتواند دنیای تاریک ارائه شده را توجیه کند، کاری که برای مخاطب باقی می‌ماند این است که فقط تاریکی را بپذیرد. سردرگمی در مورد اینکه داستان بر کدام شخصیت تمرکز دارد وجود دارد و فیلم در بعضی مواقع به طرز دیوانه‌کننده‌ای مبهم است. صحنه‌ای در آفریقا به نظر می‌رسد که مردان پول، یا شاید پول تقلبی، را به سمت رقاصان زن پرتاب می‌کنند. چرا؟ نمی‌دانیم. چرا این صحنه اینقدر طولانی است؟ نمی‌دانیم. تا حدی که نوجوانان بزرگتر ممکن است این موضوع را جالب توجه بیابند، ریتم کند فیلم آزاردهنده است و کیفیت سرگردان بسیاری از صحنه‌ها باعث می‌شود که فیلم طولانی و بی‌ثمر به نظر برسد.