پیشگویی‌های مرد-پروانه

در فیلم پیشگویی‌های مردِ پروانه‌ای، ریچارد گیر در نقش جان کلاین، خبرنگاری سیاسی موفق ظاهر می‌شود که فکر می‌کند زندگی‌اش به بهترین شکل در جریان است، اما پس از یک تصادف اتومبیل، متوجه می‌شود که همسرش (با بازی دبرا مسینگ) به تومور مغزی نادری مبتلا شده است. پس از مرگ همسرش، او نقاشی‌های عجیب و فرشته‌واری را که همسرش در بیمارستان کشیده بود، مشاهده می‌کند. دو سال بعد، ناگهان خود را در میانه اتفاقات عجیب و غریبی می‌یابد، به‌ویژه در یک شهر کوچک در ویرجینیای غربی در کنار رودخانه اوهایو. شرایط مرموز او را به این شهر می‌کشاند. وقتی ماشینش خراب می‌شود، به خانه‌ای نزدیک آنجا می‌رود تا کمک بخواهد. مردی در آن خانه (ویل پاتون) او را با اسلحه تهدید می‌کند و می‌گوید که جان سه شب متوالی به آنجا آمده است. یک افسر پلیس شکاک به نام کانی (لورا لینی) به جان از اتفاقات عجیب می‌گوید، از جمله رویت یک موجود بالدار با چشم‌های قرمز که شبیه نقاشی‌هایی است که همسر جان کشیده بود. بنابراین، جان به روزنامه‌اش می‌گوید که در حال کار روی یک داستان است و در هتلی محلی مستقر می‌شود تا تحقیق کند.

• «خانواده‌ها می‌توانند در مورد دلایل علاقه‌مندی افراد به فیلم‌های مرموز و ترسناک مثل این فیلم صحبت کنند. چه عناصری یک فیلم ترسناک خوب را تشکیل می‌دهند؟»

«والدین باید بدانند که اگرچه این فیلم از نظر تصویری یا خشونت بسیار واضح نیست، اما یک تریلر روانشناختی است که ممکن است برای برخی افراد بسیار ناراحت‌کننده باشد. در فیلم تصادف ماشین و یک حادثه غم‌انگیز با تلفات زیاد وجود دارد. مرگ دیگری ممکن است خودکشی باشد. یک صحنه جنسی غیر تصویری و همچنین استفاده مختصر از الفاظ قوی در فیلم وجود دارد. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.»

«مارک پلینگتون، کارگردان، می‌داند چطور تعلیق و هیجان ایجاد کند و غافلگیری‌های ترسناکی را وارد داستان کند. اما اتفاقات فیلم به‌قدری غیرقابل‌باور و غیرقابل‌توجه هستند که ارزش چندانی ندارند. شاید به این دلیل است که سازندگان تصمیم گرفتند به واقعیت وفادار بمانند (هرچند مشکلی با تغییر زمان داستان به بیش از ۳۰ سال قبل و قرار دادن آن در زمان حال نداشتند). اما حتی در ترسناک‌ترین لحظات، شخصیت "موت‌من" برای من چندان ترسناک نبود.»مشکل دیگر این است که بعد از تمام آن ماجراها در مورد ضبط صداهای موجود مرموز و تأیید مشاهده‌ها توسط افراد مختلف، فیلم در پایان دست به ریسک می‌زند و به ما می‌گوید که شاید همه‌چیز تجلی عینی اندوه جان در مواجهه با فقدان همسرش یا احساس گناه او در مورد رها کردن همسرش باشد تا بتواند به زندگی ادامه دهد. ممکن است هر دو این موارد درست باشند—اینکه اندوه جان او را در معرض پیام‌های ماوراءالطبیعه قرار داد و اینکه او تصمیم گرفت از آن فاصله بگیرد. اما باز هم ما با این سؤال بزرگ مواجه هستیم که خب بعدش چه؟