راستی درباره چارلی

راستی درباره چارلی با بازی تندی نیوتن در نقش رجینا لمبرت، زنی بریتانیایی که در پاریس زندگی می‌کند. سه ماه پیش او به‌طور ناگهانی با یک دلال هنری ثروتمند سوئیسی ازدواج کرد، اما تصمیم به طلاق گرفته است چون احساس می‌کند اشتباه کرده است. قبل از اینکه بتواند به او بگوید، به خانه برمی‌گردد و آپارتمانشان را خالی و ویران می‌یابد. او همه چیز را نقد کرده و بدون اینکه پیامی بگذارد، رفته است. او می‌فهمد که شوهرش کشته شده است. و بعد می‌فهمد که شوهرش سوئیسی نبوده و دلال هنری هم نبوده است. او در یک عملیات نظامی برای ایالات متحده مقداری پول دزدیده بود. پول ناپدید شده است، و کسانی که ابتدا از آنها دزدیده و بعداً از آنها دزدیده شده است، می‌خواهند آن را پس بگیرند. و دولت ایالات متحده هم همینطور. جاش پیترز (مارک والبرگ) درست زمانی می‌رسد که رجینا احساس می‌کند در تنگنا قرار گرفته است و با او دوست می‌شود. در ابتدا، او به جاش تکیه می‌کند، اما بعد متوجه می‌شود که جاش با او صادق نبوده است، بنابراین باید از قضاوت و شجاعت خود استفاده کند تا تصمیم بگیرد به کی اعتماد کند و راز را حل کند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد این صحبت کنند که رگینا چگونه تصمیم می‌گیرد به چه کسی اعتماد کند.

والدین باید بدانند که این فیلم شامل برهنگی، صحنه‌های جنسی نامشروع، خطر و خشونت شدید، الفاظ زشت، و نوشیدن الکل و سیگار کشیدن است. جستجوی جسدی مرده به‌طور واضح اما خارج از کادر دوربین نشان داده می‌شود. رجینا در پاسخ به استرس ناشی از شناسایی شوهر مرحومش و بازجویی پلیس، مست می‌کند. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

من نمی‌توانم بفهمم که چطور یک استودیو تصمیم گرفته فیلمی کلاسیک مثل Charade را بازسازی کند بدون حتی یکی از عناصری که آن را به یک فیلم فوق‌العاده تبدیل کرده بود. موسیقی رویایی ساخته هنری مانچینی حذف شده، به جز چند نت کوتاه و آرام که در میان موسیقی گوشخراش و پر سر و صدای فیلم گم شده است. دیالوگ‌های بامزه و هوشمندانه هم حذف شده، به جز چند شوخی کوچک. یکی از بهترین دیالوگ‌های پایانی در تاریخ سینما هم از فیلم حذف شده است. اما بدتر از همه، جذابیت ستارگان فیلم هم از بین رفته است. این فیلم بازیگران جذاب و با استعدادی دارد. اما فکر می‌کنم می‌توانم بدون ترس از تناقض بگویم که مارک والبرگ هیچ شباهتی به کری گرانت ندارد. این بازسازی فقط یک فیلم معمولی و کمی عجیب و غریب در ژانر تریلر عاشقانه است، که پایین‌تر از حد متوسط است اما غیرقابل تماشا نیست.کارگردان جاناتان دمی با نمایش دست و پا شکسته و شخصیت پردازی ضعیف، حس تعلیق را از بین می‌برد. مارک والبرگ ظاهری متورم و ناراحت دارد و هیچ هماهنگی با تندی نیوتن ندارد. و همچنین لحظاتی سورئال وجود دارد (احتمالا ادای احترام به فیلم‌های موج نوی فرانسه در دهه ۱۹۶۰) که اصلا کارآمد نیستند.