تیراندازی به سگ‌ها

ماری (با بازی کلر-هوپ آشیتی) علاقه‌مند به دویدن است. او دانش‌آموز اکول تکنیک اوفیسیال است و اولین بار در فیلم فراتر از دروازه‌ها در حال دویدن دور همکلاسی‌هایش دیده می‌شود. متأسفانه استعداد او در ادامه فیلم، زمانی که نسل‌کشی رواندا در سال ۱۹۹۴ خانواده، خانه و حس امید و امنیت جوانی‌اش را از او می‌گیرد، بسیار مهم خواهد شد. فیلم مایکل کاتون-جونز به نسل‌کشی رواندا پس از ترور ژووِنال هابیاریمانا، رئیس‌جمهور هوتو، می‌پردازد. در این فیلم، بینندگان خشونت و کشتار را از نگاه مردان سفیدپوستی می‌بینند که سعی در کمک به رواندا دارند اما قدرتی برای محافظت از آفریقایی‌هایی که تحت مراقبت آن‌ها هستند، ندارند: جو (با بازی هیو دانسی)، معلم ماری، کاپیتان شارل دلون (با بازی دومینیک هورویتس) از نیروهای بلژیکی سازمان ملل و پاپا کریستوفر (با بازی جان هارت)، کشیشی که ریاست مدرسه را بر عهده دارد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد رویدادهایی که فیلم بر اساس آن ساخته شده است، صحبت کنند. چگونه می‌توانید در مورد کشتار در رواندا و اتفاقاتی که در طول و پس از نسل‌کشی رخ داد، اطلاعات بیشتری کسب کنید؟ سازمان ملل متحد، ایالات متحده و اتحادیه اروپا چه نقشی داشتند؟ این فیلم در مقایسه با فیلم هتل رواندا در سال ۲۰۰۵ چگونه است؟ اتفاقاتی که در رواندا رخ داد، در مقایسه با رویدادهای اخیر در سودان چگونه است؟ آیا این شرایط متفاوت یا مشابه هستند؟ نقش رسانه‌ها در مواردی مانند این چیست؟

والدین باید بدانند که تصاویر خشونت‌آمیز در این فیلم درباره نسل‌کشی در رواندا، به‌ویژه صحنه‌های مربوط به اجساد خونین کودکان، نگاه کردن به آن‌ها دشوار است. درحالی‌که قتل‌هایی که در فیلم به تصویر کشیده شده، عمدتاً با استفاده از سلاح‌های سرد انجام می‌شود، بیشتر این حملات در خارج از قاب رخ می‌دهد، اگرچه قصد و آثار مهاجمان واضح است (آثار خونین فراوان). شبه‌نظامیان در حالت‌های مختلف هیستری، پرخاشگری و مستی ظاهر می‌شوند. در یک صحنه بسیار غم‌انگیز، یک پدر از کاپیتان سازمان ملل متحد که در حال ترک است، می‌خواهد که پناهندگان باقی‌مانده را به ضرب گلوله بکشد تا مجبور نباشند با سلاح سرد کشته شوند. در این فیلم از برخی الفاظ، نوشیدن الکل و سیگار کشیدن استفاده شده است و یکی از شخصیت‌ها به نژادپرستی خود اعتراف می‌کند. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

در سراسر فیلم لحظات ویرانگری وجود دارد. از جمله کشف کشیش کریستوفر از قتل راهبه‌های فرانسوی، دیدن جو از کشتار توسط کسانی که روزی آن‌ها را «دوست» می‌دانست، و درخواست پدر ماری از سربازان سازمان ملل متحد برای تیراندازی به رواندایی‌های سیاه در مدرسه به جای اینکه آن‌ها را به دست قاتلان با چاقوهای بلند بسپارند. با این حال، یکی از جنجالی‌ترین صحنه‌های فیلم مربوط به راچل (با بازی نیکولا واکر) خبرنگار بی‌بی‌سی است که نژادپرستی خود را بیان می‌کند و از آن رنج می‌برد. او با به یاد آوردن همدردی خود با قربانیان نسل‌کشی بوسنی در سال قبل، اعتراف می‌کند: «در اینجا، آن‌ها فقط آفریقایی‌های مرده‌اند.» مکث می‌کند و سپس اضافه می‌کند: «چه چیزی را بگویم. در نهایت همه ما فقط آدم‌های خودخواهی هستیم.»فراتر از دروازه‌ها به بررسی تقاطع‌های خشونت و نفرت‌پراکنی هوتوها از استعمارگری اروپایی، امپریالیسم یا سرمایه‌داری نمی‌پردازد. اما نشان می‌دهد که نادانی و حس برتری‌جویی جو، هرچند نیت او قابل احترام باشد، ترکیبی خطرناک است.