مترجم

داستان فیلم در ماتوبو، کشوری تخیلی در آفریقا، آغاز می‌شود، جایی که گروهی از قاتلان نوجوان دو مرد را که برای دیدن یک گور دسته‌جمعی پنهان آمده‌اند، می‌کشند. سیلویا (با بازی نیکول کیدمن)، مترجم سازمان ملل، بعد از ساعات کاری در مقر سازمان ملل تهدیدی مبنی بر ترور را می‌شنود. مقامات به گزارش سیلویا مشکوک هستند، بنابراین مأموران مخفی کلر (با بازی شان پن) و وودز (با بازی کاترین کینر) را فرامی‌خوانند. کلر به سیلویا علاقه‌مند می‌شود، اما داستان او پیچیده‌تر می‌شود و با اجساد بیشتری مواجه می‌شود، نسل‌کشی در سرزمین مادری او، و قتل‌ها و تروریسمی که توسط همکاران دیکتاتور ماتوبان، زوانی (با بازی ارل کامرون)، برنامه‌ریزی شده است. اگرچه سیلویا کینه‌ای شخصی با زوانی دارد، اما سعی می‌کند کلر را متقاعد کند که علاقه او صرفاً اتفاقی است. زوانی قصد دارد در سازمان ملل سخنرانی کند (تلاشی برای متقاعد کردن غرب/آمریکا برای حفظ قدرت)، و سیلویا تحت نظر پلیس، اف‌بی‌آی، تیم امنیتی زوانی، و قاتلان احتمالی قرار می‌گیرد. کلر از گذشته سیلویا و مشارکت او در فعالیت‌های شورشی مطلع می‌شود، و او به نظر با بمب‌گذاری در اتوبوسی در کراون هایتس مرتبط است (انفجار و پیامدهای آن وحشتناک است).

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد نقش سازمان ملل متحد در برقراری صلح و دیپلماسی جهانی صحبت کنند، همچنین در مورد آشوب‌های اخیر در سودان، رواندا یا زیمبابوه. خانواده‌ها همچنین می‌توانند در مورد تاثیر خشونت روزمره و آسیب‌های روحی بر کودکان بحث کنند. آیا انتقام تنها یا موثرترین پاسخ به خشونت است؟ چگونه می‌توان فهمید که می‌توان به یک دوست یا همکار اعتماد کرد؟

والدین باید بدانند که این فیلم شامل نمایش‌های واقع‌گرایانه‌ای از تیراندازی‌های مرگبار (در صحنه اول، توسط پسران نوجوان) و حمله تروریستی بمب‌گذاری به اتوبوسی در بروکلین است. توطئه‌های سیاسی گاهی پیچیده هستند و شامل بحث‌هایی در مورد ترور، نسل‌کشی، نژادپرستی و تمایل به انتقام می‌شوند. شخصیت‌ها در فیلم الکل مصرف می‌کنند، سیگار می‌کشند و از برخی الفاظ ملایم استفاده می‌کنند (همچنین نام قهوه استارباکس را می‌برند و آن را می‌نوشند). برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

فیلم مهیج سیدنی پولاک در عین حال که به موضوعات روز می‌پردازد، انتزاعی است. در حالی که موضوع آن فوری است (نسل‌کشی آفریقایی، سردرگمی‌های آژانس‌های اطلاعاتی آمریکا، تروماهای شخصی و جمعی)، با قرار دادن درگیری‌های سیاسی و اقتصادی در یک کشور تخیلی که شبیه زیمبابوه است، فاصله‌ای را حفظ می‌کند. تصاویر افتتاحیه کاملاً صریح هستند.فیلمنامه بین مضحک و شاعرانه در نوسان است (برخی از دیالوگ‌های پن و کیدمن زیبا هستند) و به شدت بر تصادف تکیه دارد. همچنین آزاردهنده است که ترومای فردی سیلویا به نظر می‌رسد جای نسل‌کشی در آفریقا را می‌گیرد، مساله‌ای مرگ و زندگی که به آرامی توجه رسانه‌ای بیشتری را به خود جلب می‌کند، در داستان و اشکال دیگر. اینکه یک زن سفیدپوست بار قابل مشاهده این تاریخ خشونت‌بار را به دوش می‌کشد، با این حال، هزینه‌های بالا برای آفریقایی‌های سیاه‌پوست را پنهان می‌کند، استراتژی متداولی برای جذب بینندگان «عمومی» (سفیدپوست).