یکشنبه سیاه

در روز ۳۰ ژانویه ۱۹۷۲، هزاران نفر از معترضان حقوق مدنی در دِری (لندندری)، ایرلند، تظاهراتی را برای اعتراض به استفاده دولت بریتانیا از بازداشت‌های خودسرانه در ایرلند شمالی برگزار کردند. در میان آشفتگی‌ها، ارتش بریتانیا به روی معترضان آتش گشود، سیزده نفر را کشت و چهارده نفر دیگر را زخمی کرد. آن روز به نقطه عطفی در تاریخ ایرلند شمالی و درگیری‌های موسوم به "درگیری‌ها" تبدیل شد و الهام‌بخش هزاران نفر برای پیوستن به ارتش جمهوری‌خواه ایرلند (IRA) شد. این فیلم با روایت واقعه یکشنبه خونین در قالب یک درام قدرتمند و واقع‌گرایانه، تلاشی است برای تصحیح این عدم تعادل. پنج شخصیت نماینده نیروهای اصلی آن روز هستند: یک سازمان‌دهنده تظاهرات مردد و سیاستمدار محلی محبوب پروتستان، ایوان کوپر (با بازی جیمز نس بیت)؛ یک پسر هفده ساله کاتولیک، که به تازگی از زندان آزاد شده و بین اعتراض و دوری از دردسر در نوسان است، جری دوناگی (با بازی دکلان دادلی)؛ رادیومَن که شوکه و منزجر از هم‌قطاران خود است اما وفاداری‌اش به واحد، سرباز ۰۲۷ (با بازی مایک ادواردز)؛ سرتیپ وظیفه‌شناس اما انسان‌دوست، پاتریک مک‌للان (با بازی نیکلاس فارل)؛ و امپریالیست سخت‌گیر با دستور پایان دادن به ناآرامی‌ها، سرلشکر فورد (با بازی تیم پیگوت-اسمیت).

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد استفاده کارگردان گرینگراس از سبک دوربین «مستندگونه» صحبت کنند، که هدف آن القای حس حضور و شاهد بودن مخاطب در تاریخ است. همان‌طور که در بخش اعتبارات فیلم به‌طور مختصر اشاره شده، این فیلم بر اساس رویدادهایی واقعی ساخته شده است، اما بسیاری از گفتگوها و شخصیت‌ها برای پیشبرد داستان خلق شده‌اند. آیا برای داستان مهم است که مخاطب این فیلم را به‌عنوان یک مستند در نظر بگیرد؟ اگر چنین است، این موضوع چه چالش‌هایی را برای گرینگراس یا دیگر فیلمسازان در ارائه داستان‌هایی بر اساس رویدادهای جنجالی به وجود می‌آورد؟ از منظر تاریخی، خانواده‌ها می‌توانند در مورد ارتباط این فیلم با اخبار فعلی در مورد درگیری‌ها در ایرلند شمالی صحبت کنند. این بحث چگونه در دادگاه افکار عمومی مطرح می‌شود؟ از زمان یکشنبه خونین، چه تغییراتی در این زمینه ایجاد شده است؟ وقتی ایوان می‌گوید که ارتش جمهوری‌خواه ایرلند (IRA) در یکشنبه خونین به بزرگترین پیروزی خود دست یافت، منظورش چیست؟

والدین باید بدانند که این فیلم یک واقعه خشونت‌بار و تراژیک را به تصویر می‌کشد. تیراندازی به معترضان بی‌سلاح بسیار ناراحت‌کننده است و تصاویر پس از آن شامل آشوب و سوگواری احتمالا کودکان خردسال را وحشت‌زده خواهد کرد. بزرگسالان جوانی که به نمایش خشونت در کتاب‌های کمیک هالیوود عادت کرده‌اند احتمالا توسط این اتفاقات که به واقع‌گرایی بر روی فیلم ۳۵ میلی‌متری به تصویر کشیده شده‌اند، آشفته خواهند شد. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

کارگردان پل گرینگرس در فیلم یکشنبه خونین، به‌خوبی حال و هوای مستند را به داستان بخشیده است، با تصاویر دانه‌درشت، پرش‌های سریع، صداهای نامنظم و نور طبیعی خاکستری. گفتگوها ممکن است به دلیل لهجه‌های قوی و تغییر زاویه صوتی، دشوار به نظر برسند، اما نتیجه بسیار واقعی است، به طوری که صدای ناگهانی زنگ تلفن یا شلیک گلوله، شما را می‌ترساند.گرینگراس انتخاب کرده است که به بررسی رخدادها پیش از یکشنبه خونین نپردازد، اما خود آن لحظه با وضوح تکان‌دهنده‌ای به تصویر کشیده شده است: خواه با نمایش گرینگراس از رخدادهای جنجالی موافق باشید یا نه، او کار خوبی در به تصویر کشیدن احساس جامعه‌ای در حال تغییر در اوایل دهه ۱۹۷۰ و نشان دادن رنج ساکنان دِری انجام داده است. این رخداد در چهره‌های اطراف پنج شخصیت اصلی تا حد زیادی شکل گرفته است: تغییر ظریف بیان در چهره فرمانده پلیس محلی در حالی که سرلشکر دستور می‌دهد سربازان در موقعیت قرار بگیرند؛ اخم نومیدانه مردی بی‌نام در حالی که برای احیای یک جسد عجله می‌کند؛ شوک مردی با چشمانی خالی در حالی که از مرگ عزیزی زیر نورهای رنگین بیمارستان آگاه می‌شود.