زندگی پرخطر پسران قربانگاه

زندگی‌های خطرناک پسران محراب" در یک شهر کوچک در دهه 1970 اتفاق می‌افتد و بر دو دوست صمیمی مدرسه کاتولیک، تیم (کیران کالکین) و فرانسیس (امیل هرش) تمرکز دارد که تلاش می‌کنند با خلق یک سری کتاب کمیک مخصوص به خود (که در بخش‌های پویانمایی فیلم به تصویر کشیده شده است)، بازی کردن شوخی‌ها و صحبت درباره روابط جنسی، زندگی خود را جالب‌تر کنند. این پسران باید مراقب باشند تا با معلم سختگیر خود، خواهر آسومپتا (جودی فاستر) دردسر درست نکنند. علاقه عاشقانه فرانسیس به مارگی (جنا مالون) که دختر مشکل‌داری است، داستان را وارد قلمرویی جدی‌تر می‌کند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد تاثیر رازی که مارگی دارد، با یکدیگر صحبت کنند. چگونه خواهر آسومپتا بر پسران تاثیر می‌گذارد؟ او در طول فیلم چه تغییری می‌کند؟ بزرگسالان در این فیلم چگونه به تصویر کشیده شده‌اند؟ شخصیت‌ها چگونه با پیامدها مواجه می‌شوند؟ پیشینه تیم چگونه بر دیدگاه او نسبت به جهان تاثیر می‌گذارد؟ شعر ویلیام بلیک چه اهمیتی در فیلم دارد؟ یک «اندیشمند خطرناک» بودن چه معنایی دارد؟ هدف از «تقلب» تیم در پایان فیلم چیست؟ این فیلم چه چیزی در مورد دوستی و بخشش می‌گوید؟

این فیلم برای کودکان مناسب نیست و والدین باید این نکته را بدانند. شخصیت‌های اصلی داستان در شرایط دشواری زندگی می‌کنند؛ یکی از آن‌ها پدر و مادر الکلی دارد و در مدرسه مورد تحقیر قرار می‌گیرد، دیگری قربانی سوءاستفاده جنسی برادر بزرگ‌تر خود شده است، و دختری نیز افسرده است و قصد خودکشی دارد که نشان داده می‌شود بر روی مچ دستش زخم‌های ناشی از خودزنی دارد. عدم نظارت والدین باعث شده که این نوجوانان به انواع مواد مخدر روی بیاورند و همچنین به مقدار زیاد فحاشی کنند. نوجوانان کارهای خطرناکی مانند بریدن تیرهای تلفن با اره برقی انجام می‌دهند، به پارک‌های حیات وحش و خانه‌های متروکه نفوذ می‌کنند و آشکارا به مقامات توهین می‌کنند. این شخصیت‌ها به ندرت مجازات می‌شوند و اخراج از مدرسه نیز به صورت جدی تلقی نمی‌شود. اگرچه شخصیت‌ها تصاویر مستهجن می‌کشند و به صورت گرافیکی در مورد روابط جنسی صحبت می‌کنند، اما تجربه واقعی آن‌ها در این زمینه بسیار محدود است و چیزی فراتر از نوازش کردن و بوسیدن روی صفحه نمایش نشان داده نمی‌شود. سکانس‌های پویانمایی شامل خشونت کارتونی زیادی است و همچنین صحنه‌ای وجود دارد که در آن یک کوه‌شیر به طور مرگباری به شخصی حمله می‌کند. همچنین چند گفتگوی مرتبط با خودارضایی نیز در فیلم وجود دارد.

این فیلم بلوغ بسیار تاریک‌تر از آن است که برای نوجوانان در حال بلوغ مناسب باشد، اما برای نوجوانان و بزرگسالان بالغ، دیدن آن ارزش دارد. این فیلم تضاد جالبی بین افکار و دانسته‌های کثیف پسران و ناتوانی اجتماعی و تردید آنها در برخورد با دختران ایجاد می‌کند. اگرچه در ابتدا سکانس‌های پویانمایی شبیه به کتاب‌های مصور حواس‌پرت‌کن هستند، اما در نهایت به داستان عمق بیشتری می‌بخشند. اگرچه ژانر نوستالژیک بلوغ معمولاً ژانر بسیار خوبی برای تماشا با خانواده است، اما بهتر است تماشای این فیلم را به تعویق بیندازید تا زمانی که فرزندانتان به اندازه کافی بالغ باشند تا بتوانند با تم‌های بالغانه آن کنار بیایند.بازی‌های درخشان بازیگران جوان، شخصیت‌ها را دوست‌داشتنی و باورپذیر کرده است، اگرچه داستان کمی از واقعیت فاصله می‌گیرد. کیران کالکین و امیل هرش در نقش‌های تیم و فرانسیس و همچنین جینا مالون در نقش مارگی فوق‌العاده ظاهر شده‌اند. شخصیت جودی فاستر به دلیل فاصله‌ای که لازمه‌ی شخصیت‌های بزرگسال داستان است، کمی کمرنگ‌تر است، اما او توانسته انسانیت کافی را به نقش خود ببخشد تا مخاطبان با او ارتباط برقرار کنند.