نقطهٔ اقدام

در اکشن پوینت، پیرمرد دی.سی. (جانی ناکسویل) از نوه‌اش مراقبت می‌کند و داستان زمانی را برای او تعریف می‌کند که در اواخر دهه ۱۹۷۰، او بزرگترین پارک موضوعی حماسی در تاریخ را اداره می‌کرد. فلش‌بک‌ها داستان آخرین تابستان اکشن پوینت را روایت می‌کنند که شامل بازدید دختر نوجوان دی.سی. به نام بوگی (الینور ورثینگتون-کاکس) بود. این داستان شامل وسایل بازی ناامن و سرگرمی‌های فراوان است، اما دی.سی. و گروهش از افراد بی‌ادب باید بازی خود را ارتقا دهند، زمانی که یک پارک موضوعی بزرگ‌تر در نزدیکی آن‌ها افتتاح می‌شود. دی.سی. تصمیم می‌گیرد بر روی ماهیت «بدون قانون» پارکش تأکید کند و تبلیغ کند که هر کاری را که در پارک‌های رقابتی نمی‌توانید انجام دهید، در اکشن پوینت می‌توانید انجام دهید. نقشه او جواب می‌دهد، اما وکلا شرور به رهبری کنبلاخ (دن باکدال) سعی می‌کنند او را متوقف کنند. علاوه بر این، وقتی دی.سی. فراموش می‌کند بوگی را به دیدن گروه کلش ببرد، خطر از دست دادن هم پارک و هم دخترش را به جان می‌خرد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در فیلم «نقطهٔ اقدام» صحبت کنند. چه زمانی این خشونت خنده‌دار است و چه زمانی از حد می‌گذرد؟ چه کسی تعیین می‌کند که «حد» کجاست؟
• این فیلم شامل هشدارهای معمول جکاس در مورد عدم انجام این شوخی‌ها و حرکات در خانه نیست. آیا این به این معنی است که این شوخی‌ها، شوخی‌های عملی و حرکات نمایشی امن‌تر هستند؟
• چگونه نوشیدن دی.سی. به تصویر کشیده شده است؟ چگونه او اینقدر زیاد می‌نوشد و هیچوقت مست به نظر نمی‌رسد؟ پیامدهای این نوع مصرف مواد در زندگی واقعی چه خواهد بود؟
• د.سی. در مورد شخصیت‌هایی که مسئولیت اعمال خود را بر عهده می‌گیرند و در مقابل، دوران «والدین بالگردی» صحبت می‌کند. منظور او از این موضوع چیست؟ آیا با او موافقید؟ چه استدلال‌هایی در مخالفت با این دیدگاه وجود دارد؟
• چگونه به سکس پرداخته می‌شود؟ آیا آن را جدی می‌گیرند یا به عنوان یک شوخی؟ چه ارزش‌هایی منتقل می‌شود؟

والدین باید بدانند که اکشن پوینت یک فیلم کمدی است که در دهه ۱۹۷۰ اتفاق می‌افتد و جانی ناکسویل در آن بازی می‌کند. این فیلم شامل شوخی‌های خطرناک و سبک جک‌اس است. در این فیلم صحنه‌های خطرناک، مشت زدن، کتک کاری و جراحت وجود دارد. همچنین صحنه‌های برهنه‌ای از مردان، صحنه‌های جنسی با هدف خنده، و شوخی‌های جنسی و زننده وجود دارد. در این فیلم کمی هم غُر زدن وجود دارد. زبان فیلم بسیار تند است و از کلمات فحش و ناسزا استفاده می‌شود. یکی از شخصیت‌های اصلی فیلم مدام در حال نوشیدن آبجو است. نوجوانان هم سیگار می‌کشند و مشروب می‌خورند. یکی از شخصیت‌ها بعد از نوشیدن آبجو استفراغ می‌کند. همچنین در فیلم شوخی‌هایی در مورد کوکائین وجود دارد. یکی از شخصیت‌ها قرص‌های تجویزی می‌خورد. به طور کلی، فیلم جالب و گاهی خنده‌دار است، اما محتوای آن برای بزرگسالان است و هیچ پیام یا الگوی مناسبی در آن وجود ندارد.

همانند فیلم دوست‌داشتنی و غیرمنتظره بابابزرگ بد ناکسویل، این فیلم جذاب و اغلب خنده‌دار است، به‌طریقی بی‌پروا و شیطنت‌آمیز. این فیلم در تابستان اواخر دهه ۱۹۷۰ در یک پارک تفریحی کنار دریاچه اتفاق می‌افتد و همانند فیلم‌هایی مثل Meatballs، Adventureland، یا Wet Hot American Summer، حال و هوای شلوغ و بی‌خیال دارد، اما تندتر (و برخلاف آن فیلم‌ها، ادای احترام به چیزی نیست). این فیلم داستانی دارد، اما نیمی از هدفش استفاده از پارک تفریحی برای اجرای شوخی‌ها و بدل‌کاری‌های سبک جک‌آس است، مثل هل دادن ناکسویل از سرسره آبی با شلنگ فشار قوی و پرتاب او از در اصطبل با منجنیق.وقتی داستان شروع می‌شود، سخت است که حداقل کمی به رابطهٔ احساسی و کمی گیج‌کنندهٔ پدر و دختر اهمیت ندهید -- و به سرنوشت پارک فرسوده، به‌خصوص وقتی وکلا و تاجران حریص و نفرت‌انگیز نقش منفی را بازی می‌کنند. این فیلم با ایده‌ای بازی می‌کند که این غرب وحشی دهه ۱۹۷۰ ("مردم مسئولیت اعمال خود را بر عهده می‌گرفتند!") ترجیح داده می‌شد به دورهٔ امروزی که از نظر سیاسی درست‌تر است. در حالی که این استدلال یک‌طرفه است، اما حداقل یک بحث جالب را ارائه می‌دهد. آهنگ‌های پاپ-پانک قدیمی پر انرژی هستند و شخصیت‌های فرعی رنگارنگ و نامناسب (س--تبیردها) سرگرم‌کننده (از جمله کریس پونتیوس کهنه‌کار جک‌آس) و دوست‌داشتنی و احمقانه هستند. و پایان فیلم، بیشتر هرج و مرج است تا پیروزی، کاملاً مناسب است.