دختر جوان

دامسل در غرب وحشی اتفاق می‌افتد، با ساموئل (رابرت پتینسون) که با گیتار و اسب مینیاتوری به نام باترسکوچ به شهر می‌رسد. او هنری پارسون (دیوید زلنر) را استخدام می‌کند تا او را در پیدا کردن معشوقه‌اش پنلوپه (میا واسیکوسکا) همراهی کند. ساموئل قصد دارد برای او سرود بخواند، از او خواستگاری کند و اسب را به عنوان هدیه به او بدهد. در طول مسیر، ساموئل و هنری پارسون با مرد کوهستانی ریشو به نام روفوس (ناتان زلنر) مواجه می‌شوند که چند گلوله با ساموئل رد و بدل می‌کند. سپس ساموئل به پارسون فاش می‌کند که در واقع پنلوپه توسط روفوس و برادرش ربوده شده و آنها باید قبل از اینکه خواستگاری اتفاق بیفتد، او را نجات دهند. پارسون، که در واقع یک پارسون واقعی نیست -- لباس و انجیلش را از یک مبلغ مذهبی مسن (رابرت فورستر) که از این کار دست کشیده بود، گرفته بود -- خودش را در موقعیتی به‌شدت غیرمنتظره می‌یابد، و عجیب‌ترین اتفاقات هنوز در راه است.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد استفاده از خشونت در این فیلم صحبت کنند. میزان شدت و تکرار آن چقدر است؟ چه تأثیری بر بیننده می‌گذارد (آیا خنده‌دار، هیجان‌انگیز یا شوکه‌کننده است؟) آیا به نظر ضروری برای داستان می‌رسد؟
• چگونه نوشیدن نشان داده شده است؟ آیا نوشیدن به عنوان کاری جذاب و جالب به تصویر کشیده شده است؟ آیا عواقبی وجود دارد؟ چرا این موضوع مهم است؟
• آیا پنه‌لوپه الگوی مناسبی است؟ آیا او مستقل است و انتخاب‌های خودش را دارد؟ او در چه مواردی قوی است؟ در چه مواردی قوی نیست؟
• جاذبه ژانر وسترن چیست؟ این فیلم چه تفاوتی با وسترن‌های دیگر دارد؟

والدین باید بدانند که «دامزل» یک فیلم وسترن غیرمعمول و تا حدودی کمدی است در مورد مردی (رابرت پتینسون) که سعی دارد زن مورد علاقه‌اش (میا واسیکوفسکا) را پیدا کند و با او ازدواج کند. صحنه‌های خشونت‌آمیز شامل اسلحه و تیراندازی است؛ شخصیت‌ها می‌میرند و شما شاهد خون‌پاشی و زخم‌های خونین، خودکشی، حلق‌آویز شدن یک شخصیت (یک پسر جوان در این حادثه دخیل است)، و دینامیت و انفجار خواهید بود. زبان فیلم تند است و از کلمات «فاک»، «شیت» و موارد مشابه استفاده می‌شود، به‌علاوه استفاده بسیار زیاد از کلمه «لعنتی». یکی از شخصیت‌ها الکلی است و در حال مستی شدید و بعداً در حال اشتیاق به الکل نشان داده می‌شود. شخصیت‌های دیگر الکل می‌نوشند و سیگار می‌کشند. یکی از شخصیت‌های اصلی در حالی که پشتش به دوربین است خودارضایی می‌کند و اشاره‌ای به «گروهی از مردان» می‌شود. مردی تلاش می‌کند (و ناموفق است) تا سینه زن را بگیرد. این فیلم که بسیاری از کلیشه‌های ژانر را به هم می‌ریزد، ممکن است مورد پسند همه نباشد، اما محتوای خوب کافی دارد که ارزش توصیه کردن به نوجوانان و بزرگسالان را داشته باشد. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی «شب فیلم خانوادگی» ثبت‌نام کنید.

این وسترن بسیار عجیب، که مملو از لحظات کمیک خشک است، قطعاً انتظارات بینندگان را بر هم می‌زند. به‌خوبی موفق می‌شود اما فقط به‌طور متناوب، زیرا اغلب لحظات عجیب و غریب آن را کمی بیش از حد کش می‌دهد. دیوید زلنر، که کومی‌کو، شکارچی گنج لحنی مشابه و غیرمعمول را به وجود آورد، و برادرش ناتان، دامسل در مرکز آن شخصیت هنری پارسون (با بازی دیوید) قرار دارد، که احتمالاً باید جذاب‌تر باشد، اما کمی بیش از حد غم‌انگیز است. به همین ترتیب، شوخ‌طبعی فیلم اغلب کمی بیش از حد ناراحت‌کننده یا کمی نامناسب است (در سمت طولانی).پتینسون شجاعت اعتقاداتش را نشان می‌دهد؛ او از این نمی‌ترسد که شخصیتش احمقانه به نظر برسد یا حتی در لحظاتی واقعاً بد باشد. اما واسیکوسکا بهترین بازی را ارائه می‌دهد؛ زن مرزی او بسیار محکم و قاطع است، اما در عین حال قادر به مهربانی. شخصیتی مثل او در ژانر وسترن نادر است. زلنرها با استفاده عالی از فیلمبرداری فضای باز، او را تکمیل می‌کنند، که به شکلی گسترده برای به تصویر کشیدن تنهایی سخت این دنیا تنظیم شده است. یک سکانس، در آن پنه‌لوپه قلبی را در پوست درخت در یک باغ می‌یابد، به زیبایی نزدیک می‌شود. اما با این حال، دامسل فقط برای بینندگان ماجراجو است.